تحلیلی بر اولویت بندی شاخصهای مسکن (نمونه موردی: شهرستانهای استان آذربایجانغربی)
نویسندگان
1 استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشیار گروه جغرافیا، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری ، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
doi
چکیده
مقدمه: مسکن نیازی است که در محیطهای طبیعی و انسانساخت پاسخهای متفاوتی داشته است و هر جامعه به فراخور نیازها و امکانات و محدودیتهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خویش بدان شکل خاصی بخشیده است.هدف پژوهش: این پژوهش با هدف تحلیلی بر اولویت بندی شاخصهای مسکن درشهرستانهای استان آذربایجانغربی است.روششناسی پژوهش: این پژوهش از نوع کاربردی محسوب میشود که با استفاده از روشاسنادی – پیمایشی انجام شدهاست که سعی گردیده است مؤلفههای مهم و تأثیرگذار در این حوزه مورد ارزیابی و واکاوی قرار گیرد. برای گردآوری دادههای پژوهش از مرکز سالنامه مرکز آمار سال 1395 استان آذربایجان غربی و جهت تحلیل دادههای پژوهش از مدل تحلیل عاملی و آزمون KMO در قالب نرم افزار Spss استفاده شده است.یافتهها و بحث: نتایج پژوهش نشان میدهد . نتیجه بکارگیری تحلیل عاملی تقسیم بندی شهرستانها در 4 سطح برخوردار، نسبتاً برخوردار، محروم و بسیار محروم است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که شهرستان ارومیه رتبه 1 با امتیاز 47/3 و شهرستان چالدران رتبه 17 با امتیاز 25/3- در بین 17 شهرستان استان آذربایجانغربی را به خود کسب کرده، که 52/23 درصد شهرستانها در سطح برخوردار، 3/26 درصد برخوردار، 29/35 درصد نسبتاً برخوردار، 52/ 23 درصد محروم و 64/17 درصد در سطح بسیار محروم قرار گرفتند و در نهایت با استفاده از تحلیل خوشهای و ترسیم نمودار دندروگرام، شهرستانها به گروههای همگن طبقه بندی شدهاند. نتایج: در مجموع یافتهها، نشان از تفاوت و نابرابری شهرستانها در برخورداری از شاخصهای مسکن است. این تفاوتها نشان دهنده تغییر جایگاه شهرستانها از نظر کمی و کیفی مسکن با تاثیرپذیری از عوامل طبیعی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی است.