ارزیابی شاخصهای عینی کیفیت زندگی در روستاهای هدف گردشگری تاریخی- فرهنگی شهرستان مرودشت
نویسندگان
1 دانشیار اقتصاد کشاورزی، گروه مدیریت توسعه روستایی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
2 دانش آموخته دکتری توسعه کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه یاسوج، یاسوج، ایران
doi
چکیده
هدف نهایی بسیاری از پروژهها و برنامههای صورت پذیرفته در مناطق روستایی، بهبود کیفیت زندگی ساکنان است. با توجه به محدودیت منابع، سیاستگذاران باید کارآترین راه را برای توزیع منابع کمیاب در مسیر نیازها و اولویتهای مردم قرار دهند. این امر میتواند با استفاده از نتایج حاصل از تحقیقات مرتبط به عنوان ورودی فرایند تصمیمگیری حاصل گردد. تحقیق حاضر از نظر هدف کاربردی و از نوع اکتشافی است و با روش توصیفی- تطبیقی انجام شده است. جامعة آماری را تمامی سرپرستان خانوار ساکن در روستاهای هدف گردشگری تاریخی- فرهنگی (بالای 30 خانوار) شهرستان مرودشت تشکیل دادند (2269 سرپرست خانوار). حجم نمونه با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده و بر اساس فرمول کوکران تعداد 170 نفر تعیین شد. از سویی برای مقایسه 170 نفر از سرپرستان خانوار روستاهای غیرهدف گردشگری بهعنوان گروه شاهد انتخاب شدند. رتبهبندی شاخص-ها با توجه به مدل موریس (ضریب D.I) و میزان پراکندگی شاخصهای مورد مطالعه با استفاده از ضریب تغییرات (C.V.) صورت پذیرفت. نتایج حاصل از D.I نشان داد کیفیت زندگی عینی روستاهای هدف گردشگری با ضریب (49/0) در وضعیت نسبتاً مناسب و روستاهای غیرهدف گردشگری با ضریب (39/0) در وضعیت نامناسب قرار دارند. مقایسهی (C.V.) نشان داد گردشگری موجب افزایش کیفیت زندگی ساکنان شده است به گونهای که بیشترین اثر را در شاخصهای کالبدی، معیشت محلی و پایداری محیط و بعد زیست محیطی داشته است.