اثر پروژه بینالمللی منارید بر توسعه جوامع محلی (مورد مطالعه: پروژه هامون سیستان)
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی تهران،
2 دانشیار جغرافیا و برنامه ریزی روستایی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 عضو هیئت علمی گروه جغرافیای دانشگاه خوارزمی تهران
4 دانشیار گروه جغرافیای زابل، زابل، ایران
doi
چکیده
هدف مطالعه حاضر، ارزشیابی اثر این پروژه بر توسعه جوامع محلی ناحیه هامون است. پژوهش حاضر از لحاظ هدف کاربردی و از حیث روش گردآوری و تحلیل اطلاعات، توصیفی - تحلیلی است. جامعه آماری این پژوهش، سه روستای کیخا، سنچولی، بلند و شهرک علیاکبر در شهرستان هامون است. داده های میدانی با ابزار پرسشنامهء محقق ساخته و به روش پیمایشی و همراه با مصاحبه گردآوری شد. تعداد نمونه ها برای تکمیل پرسشنامه، 314 خانوار بود که به صورت تصادفی از میان 1717 خانوار انتخاب شدند. نتایج تحقیق نشان داد این پروژه در بُعد اجتماعی تنها در گویههای (افزایش خودباوری در زمینهء تواناییهای افراد در روستا، افزایش مشارکت زنان خانواده در امور توسعه روستا، همبستگی و ارتباط جمعی بین زنان در روستا، وجود شبکههای اجتماعی و اقتصادی برای دختران و زنان در روستا، امنیت اجتماعی مناسب برای رفت و آمد زنان و دختران)، در بُعد محیطی در گویههای (ترویج و اجرای کلاسهای آموزشی از طرف مروجین منطقه، آموزش کشتهای متنوع در زمین زراعی)، در بُعد زیرساختی در گویههای (دسترسی به نهادههای مختلف کشاورزی، دسترسی به تعاونی روستایی) تاثیرات مطلوبی داشتهاست و در سایر ابعاد اقتصادی و کالبدی در هیچ یک از گویهها اثر مطلوبی نداشتهاست. همچنین نتایج تحلیل فضایی توسعه جوامع محلی به تفکیک ابعاد توسعه در ناحیه هامون نشان داد، روستای کیخا بالاترین رتبه را در ابعاد (اقتصادی، اجتماعی، کالبدی، زیرساختی، محیطی) از نظر تاثیرپذیری از پروژه منارید به خود اختصاص دادهاست.