اثر تلقیح قارچ‌های میکوریزی بر رشد نونهال‌های محلب (Cerasus mahaleb (L.) Mill) در شرایط گلخانه‌ای

نویسندگان
doi
10.22092/ijfpr.2016.109444
چکیده

قارچ‌های میکوریز آربسکولار ازجمله میکروارگانیسم‌های خاکزی هستند که نقش مهمی در اکوسیستم‌های خشکی ایفا می‌کنند. آنها قادرند با افزایش سطح جذب ریشه گیاه، آب و عناصر معدنی را در اختیار گیاه قرار دهند و درنتیجه استقرار، رشد و زنده‌مانی گیاه را بهبود بخشند. در پژوهش پیش‌رو تأثیر قارچ‌های میکوریزی Glomus intraradices ، G. mosseae و G. hoi بر شاخص رویشی نونهال‌های محلب ( Cerasus mahaleb (L.) Mill.) در شرایط گلخانه‌ای بررسی شد. به‌منظور تولید نونهال محلب، بذرهای آن از درختان مادری در منطقه چهارطاق اردل جمع‌آوری شد و پس از گذشت شش ماه، نونهال‌های میکوریزی و شاهد ارزیابی شدند. نتایج اندازه‌گیری کلنیزاسیون ریشه نشان داد که قارچ‌های G. intraradices و G. mosseae توانسته‌اند به‌خوبی با نونهال محلب همزیستی برقرار کنند و این قارچ‌ها اثر معنی‌داری بر تمام شاخص‌های رویشی به‌جز طول ریشه اصلی داشته‌اند و سبب افزایش رشد گیاه شده‌اند؛ درحالی‌که قارچ G. hoi بر شاخص‌های رویشی اثرگذار نبوده است و همزیستی ضعیفی را برقرار کرده است. درمجموع، در پژوهش پیش‌رو استفاده از G. intraradices و G. mosseae مثبت ارزیابی شد، بنابراین می‌توان تلقیح بذرهای محلب با این گونه‌های قارچی را به‌عنوان راهکاری مناسب و کاربردی برای افزایش رشد و استقرار نونهال‌های محلب به‌ویژه در عرصه‌های تخریب‌یافته زاگرس پیشنهاد داد.