بررسی تاثیر نشخوار فکری و کمالگرایی بر خشونت علیه زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد با متغیر میانجی تابآوری
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
2 کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
3 کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران.
doi
10.71610/psych.2025.1202246چکیده
سالیان متمادی است که اعتیاد به موادمخدر بهعنوان یک مشکل جهانی شناخته میشود، اختلال مصرف مواد در خانوادهها روز به روز رو به افزایش بوده و از طرفی خشونت علیه زنان به یک معضل جدی تبدیل شده است. از این رو هدف مطالعهی حاضر بررسی تأثیر نشخوار فکری و کمالگرایی بر خشونت علیه زنان با متغیر میانجی تابآوری در بین زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد بود. پژوهش حاضر کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعهی آماری پژوهش حاضر را کلیهی زنان دارای همسر مبتلا به اختلال مصرف مواد در شهر مشهد تشکیل میداد. حجم نمونه با استفاده از نرمافزار جیپاور برابر با ۱۳۲ نفر تعیین گردید که جهت رعایت ریزشهای احتمالی بعدی تعداد ۱۶۵ نفر مورد آزمون قرار گرفتند. پرسشنامههای مورد استفاده عبارت بودند از مقیاس نشخوار فکری نولن-هوکسما و مارو، مقیاس کمالگرایی مثبت و منفی، مقیاس تابآوری کونور و دیودسون و پرسشنامه خشونت علیه زنان توسط همسر. تابآوری به صورت مستقیم خشونت علیه زنان را پیشبینی میکند (01/0p<، 30/0-=β). بعلاوه نشخوار فکری (05/0p<، 08/0=β) و کمالگرایی (05/0p<، 08/0=β) دو متغیری بودند که به صورت غیرمستقیم و به واسطه تابآوری بر روی خشونت علیه زنان تأثیرگذار بودند. بدین معنی که نشخوار فکری و کمالگرایی کمتر موجب افزایش تابآوری در فرد شده و در نتیجه خشونت علیه زنان را کاهش میدهد. زنانی که تابآوری بالاتری دارند بهتر میتوانند بین عواطف مثبت و منفی خود تمایز قائل شوند. این توانایی زنان باعث میشود که آنها هنگام روبرو شدن با خشونت همسر خود بهتر بتوانند شرایط دشوار به وجود آمده را کنترل کنند. این امر سبب میشود که روابط چنین زوجینی کمتر دستخوش چالش و خشونت شود.