نقش الگوهای تعاملی زوجین بر دلزدگی زناشویی و طلاق عاطفی با میانجیگری پختگی هیجانی در مراجعین متقاضی طلاق
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه، کرمانشاه، ايران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اسلام آباد غرب، اسلام آباد غرب، ايران.
doi
10.71610/psych.2025.1199462چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی نقش الگوهای تعاملی زوجین بر دلزدگی زناشویی و طلاق عاطفی با میانجیگری پختگی هیجانی بود. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نحوه گردآوری دادهها همبستگی بود. جامعه آماری این پژوهش مراجعین متقاضی طلاق اداره بهزیستی شهرستان سرپل ذهاب در بهار 1401 بودند که با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 149 نفر از آنان بهعنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از مقیاس طلاق عاطفی گاتمن (1995)، پرسشنامه دلزدگی زناشویی پاینز (1996)، پرسشنامه پختگی هیجانی سینگ و بهارگاوا (1984) و پرسشنامه الگوهای ارتباطی زوجین کریستنسن و سالاوی (1984) استفاده شد. فرضیههای پژوهش با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و مدلسازی معادلات ساختاری مورد بررسی قرار گرفت. نتایج ضریب همبستگی پیرسون نشان داد که بین الگوهای تعاملی زوجین با پختگی هیجانی، دلزدگی زناشویی و طلاق عاطفی رابطه مثبت و مستقیم وجود دارد. نتایج حاصل از مدلسازی معادلات ساختاری نشان داد که پختگی هیجانی در رابطه الگوهای تعاملی زوجین با دلزدگی زناشویی و طلاق عاطفی نقش میانجی را دارد و 53 درصد از اثر کل الگوهای تعاملی زوجین بر دلزدگی زناشویی و 55 درصد از اثر کل الگوهای تعاملی زوجین بر طلاق عاطفی از طریق غیرمستقیم توسط متغیر میانجی پختگی هیجانی تبیین میشود. این نتایج تأکید بر اهمیت پختگی هیجانی در بهبود روابط زوجین و کاهش دلزدگی زناشویی و طلاق عاطفی دارد و پیشنهاد میشود که برنامههای آموزشی و مشاورهای بر تقویت مهارتهای ارتباطی و پختگی هیجانی زوجین متمرکز شوند.