فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل ساختاری فرزندآوری براساس خودتنظیمی هیجانی با میانجیگری امیدواری انجام گردید. اين پژوهش با توجه به گردآوري داده‌ها کاربردی می‌باشد و از نظر هدف اين پژوهش بر مبنای تحقیقات بر اساس روش کمی از نوع توصیفی- همبستگی و با مدل‌یابی معادلات ساختاری بوده جامعه آماري در پژوهش حاضر کلیه والدین دانش آموزان دوره متوسطه دوم در پایه های اول ودومِ سه رشته نظری (تجربی، ریاضی، علوم انسانی) مشغول به تحصیل در مدارس دولتی شهر تهران بود  بودند که بر اساس آخرین آمار در سال 1400 -1401 تعداد این والدین  1480 نفر بوده، که از جامعه آماری پژوهش؛ نمونه‌ای به حجم  400 نفر که با بکارگیری جدول مورگان انتخاب وجامعه آماری از روش نمونه گیری به روش خوشه ای چند مرحله ای و نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده‌ها شامل سه پرسشنامه استاندارد برای سنجش فرزندآوری، خودتنظیمی هیجانی و امیدواری بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و مدل‌یابی معادلات ساختاری در نرم‌افزار SPSS27 و AMOS انجام شد. نتایج نشان داد خودتنظیمی هیجانی تأثیر مثبت و معناداری بر تمایل به فرزندآوری دارد. همچنین، امیدواری نیز به طور مستقیم بر فرزندآوری تأثیر مثبت دارد. امیدواری نقش میانجی معناداری بین خودتنظیمی هیجانی و فرزندآوری ایفا می‌کند.