تبیین والد آزاری بر اساس دلبستگی به والدین با نقش میانجی گری خودشناسی انسجامی در بین دانش آموزان پسر

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه آزاده، شهر ساوه، ایران.

2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان، زنجان، ایران.

doi
10.71610/psych.2026.1204818
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی خودشناسی انسجامی در رابطه¬ی دلبستگی به والدین با والدآزاری بود.  جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانش¬آموزان پسر مقطع متوسطه اول منطقه 16 شهر تهران مشغول به تحصیل (11389 نفر) به همراه مادران¬شان بودند. نمونه آماری 371 نفر بود که با استفاده از فرمول کوکران و  روش نمونه¬گیري خوشه¬ای چند مرحله¬ای انتخاب شدند. ابزارهای  جمع آوری مورد استفاده در پژوهش شامل مقیاس والدآزاري (پسر- مادر)، پرسشنامه دلبستگی نوجوانان به والدین و همسالان و مقیاس خودشناسی انسجامی بودند.که با استفاده از نرم¬افزار SPSS نسخه 28 و نرم افزار Amos نسخه 26 در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی (آزمون همبستگی پیرسون و تحلیل معادلات ساختاری) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.در نتیجه دلبستگی به والدین از طریق خودشناسی انسجامی اثر غیرمستقیم بر والدآزاری دارد. دلبستگی به والدین اثر مستقیم مثبت بر خودشناسی انسجامی دانش¬آموزان دارد. دلبستگی به والدین اثر مستقیم منفی بر والدآزاری دارد، خودشناسی انسجامی اثر مستقیم منفی بر والدآزاری دارد .در نتیجه میتوان با تقویت رابطه بین والدین و پرورش فرزندان در خودشناسی برای موفقیت در زندگی اجتماعی و  کنترل و مدیریت والدآزاری در نوجوانان اقدام کرد