بررسی نقش میانجی مدیریت زمان در رابطه بین خودباوری تحصیلی و استرس تحصیلی در دانشجویان دختر
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
2 استادیار گروه آموزش روان شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.71610/psych.2026.1237894چکیده
هدف این پژوهش بررسی نقش میانجی مدیریت زمان در رابطه بین خودباوری تحصیلی و استرس تحصیلی در میان دانشجویان دختر بود. پژوهش حاضر از نظر روش گردآوری داده ها، توصیفی و با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری بود.جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان دانشگاه فرهنگیان، پردیس دخترانه رسالت شهر زاهدان در سال تحصیلی ۱۴۰4-۱۴۰3 بود که از میان آن ها، نمونه ای به حجم 210 نفر با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده و بر اساس اصول تعیین حجم نمونه در مدلسازی معادلات ساختاری، انتخاب شدند دادهها از طریق پرسشنامه خودباوری تحصیلی نوری و همکاران (۱۳۹۱)، پرسشنامه استرس تحصیلی گادزلا (۱۹۹۱) و پرسشنامه مدیریت زمان ترومن (۱۹۹۶) جمع آوری گردید. به منظور ارزیابی روابط بین متغیرها، از روش مدل یابی معادلات ساختاری با استفاده از نرم افزارAmos استفاده شد. نتایج بوتاسترپ نشان داد که اثر غیرمستقیم نقش میانجی مدیریت زمان در رابطه بین خودباوری تحصیلی و استرس تحصیلی برابر با ۰٫۰۳۶ بوده و میانگین برآوردها نیز همین مقدار را تأیید کرده است. میزان سوگیری بسیار ناچیز (۰٫۰۰۰۳) و خطای معیار ۰٫۱۶۵ گزارش شد که بیانگر ثبات برآوردهاست. با توجه به اینکه فاصله اطمینان بوتاسترپ شامل صفر نمیشود، اثر غیرمستقیم معنادار بوده و نقش میانجی مدیریت زمان تأیید گردید. نتایج نشان داد خودباوری تحصیلی اثر منفی و معناداری بر استرس تحصیلی دارد و مدیریت زمان در این رابطه نقش میانجی معناداری ایفا میکند. بر این اساس، تقویت مهارتهای مدیریت زمان میتواند به کاهش استرس تحصیلی و ارتقای خودباوری دانشجویان منجر شود.
