بررسی سطح برخورداری شهرستانهای استان گلستان از شاخصهای مسکن
نویسندگان
1 استادیار جغرافیا و برنامه ریزی توریسم، پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی، تهران، ایران
doi
چکیده
مقدمه: وضعیت مطلوب بخش مسکن یکی از شاخص های مهم توسعه اجتماعی و اقتصادی محسوب می شود برنامهریزی در بخش مسکن بهمنظور دستیابی به وضعیت مطلوب مستلزم شناسایی و تجزیهوتحلیل ابعاد گسترده این بخش است. یکی از گام های مهم در جهت برنامهریزی مسکن آگاهی و بررسی وضع موجود مسکن است. از راههای مهم آگاهی از وضع موجود مسکن در جهت برنامهریزی مسکن، استفاده از شاخص های مسکن است. این شاخص ها از یکسو بیانگر وضعیت کمی و کیفی مساکن در هر مقطع زمانی بوده و از سوی دیگر راهنمای مؤثر جهت بهبود بخشی برنامهریزی مسکن برای آینده (ابزار کلیدی برای ترسیم چشمانداز آینده مسکن) است.هدف پژوهش: پژوهش حاضر رتبهبندی و سطحبندی شهرستان های استان با استفاده از شاخص های مسکن است.روش شناسی تحقیق: رویکرد حاکم بر پژوهش حاضر کاربردی و روش تحقیق به کار گرفتهشده، توصیفی- تحلیلی است. در جهت جمعآوری اطلاعات از روش اسنادی و کتابخانه ای استفاده شده و اطلاعات موردنیاز شاخص های بخش مسکن، از نتایج سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال 1395 استان گلستان استخراجشده است. بهمنظور تحلیل داده ها از تکنیک تاپسیس و تحلیل خوشهای و بهمنظور نمایش فضایی سطوح برخورداری شهرستان های موردمطالعه از نرمافزار Arc Gis استفادهشده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش حاضر شهرستان های استان گلستان که در برگیرنده 14 شهرستان گرگان، گنبد، آق قلا، بندرترکمن، مینودشت، کلاله، آزادشهر، رامیان، علی آباد، کردکوی، بندرگز، گمیشان، گالیکش و مراوه تپه است.یافته ها: یافته های پژوهش نشان می دهد، از بین شهرستان های استان، شهرستان های گرگان، رامیان، علیآباد و گنبد جزء برخوردارترین و مراوهتپه، گالیکش، مینودشت و ترکمن جزء شهرستان های محروم استان ازنظر شاخص های مسکن می باشند.نتایج: نتیجه گیری کلی این پژوهش حاکی از آن است که توزیع شاخص های مسکن در استان به صورت نابرابر می باشد و شهرستان های که از مرکز استان فاصله دارند از نابرابری بیشتری برخوردار هستند.