تحلیلی بر زمینهها و فرایندهای تأثیرگذار در سازمانیابی فضایی فقر شهری (مطالعه موردی: کلانشهر تبریز)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا وبرنامهریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استادیارگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
3 استادیارگروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
doi
چکیده
مقدمه: فقر شهری یکی از بزرگترین چالشها هم در کشورهای در حال توسعه و هم در کشورهای توسعهیافته محسوب میگردد که مانع اساسی اکثر دولتها در راستای تحقق شاخصهای توسعهی پایدار میباشد. از اینرو، شناسایی دقیق پهنههای فقیرنشین و همچنین زمینهها و فرایندهای تأثیرگذار بر شکلگیری و گسترش فقر از ضرورتهای برنامهریزی و مدیریت شهرها برای مقابله با گسترش این پدیده محسوب میشود.هدف: هدف از پژوهش حاضر بررسی پهنههای فقر شهری و همچنین تحلیل زمینهها و فرایندهای تأثیرگذار در سازمانیابی فضایی فقر در کلانشهر تبریز است.روششناسی تحقیق: روش تحقیق در مطالعهی حاضر آمیخته (کمّی-کیفی) با ماهیت تحلیلی- اکتشافی بوده که بهمنظور گردآوری دادههای تحقیق از اطلاعات موجود در بلوکهای آماری سال 1375 و 1395 شهر تبریز و همچنین پرسشگری از مدیران و نخبگان دانشگاهی متخصص حوزه فقر شهری (15 نفر بر مبنای روش دلفی هدفمند) و برای تجزیه و تحلیل دادهها از مدل تحلیل عاملی کیو Q و شاخص نزدیکترین همسایه (NNI) در نرمافزار GIS استفاده شده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش شامل مناطق 10گانهی کلانشهر تبریز محسوب میگردد.یافته ها: یافتههای تحقیق نشان میدهد که زمینهها و فرایندهای گسترش و سازمانیابی فضایی فقر در کلانشهر تبریز شامل سه عامل اصلی ناکارآمدی ساختار مدیریتی و نظام اقتصادی کلان، ساختار مدیریتی و نظام اقتصادی تبعیضگرا و ویژگیهای افراد مهاجر و کمدرآمد میباشد که در مجموع 536/83 درصد از واریانس کل را تبیین میکنند.نتایج: نتایج حاکی از آن است که در سال 1375 بیشتر مناطق حاشیهای شهر در وضعیت نامطلوب قرار داشتهاند، در حالیکه در سال 1395 سازمانیابی و توزیع فضایی بلوکهای فقیرنشین در کل سطح شهر بوده و از توزیع خوشهای پهنههای فقیرنشین طی این بازه زمانی 20ساله کاسته شده است.