تحلیلی بر تاب آوری خانوارهای روستایی در برابر ناامنی غذایی (مطالعه موردی: شهرستان زنجان)
نویسندگان
1 دانشگاه زنجان
2 دانشگاه زنجان
3 جغرافیا، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه زنجان
doi
چکیده
مقدمه: ناامنی غذایی بهعنوان مسئلهای جدی، بهویژه در روستاهای کشورهای کمتر توسعهیافته و درحالتوسعه مطرح است. ناامنی غذایی، به رفتار مصرفی و عوامل بسترساز آن بستگی دارد.هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی و ارزیابی ناامنی غذایی خانوارها در نواحی روستایی نگارش یافته است. سؤالی که درزمینه مسئله ناامنی غذایی مطرح میشود این است که مهمترین عوامل مؤثر در تاب آوری خانوارهای روستایی در برابر ناامنی غذایی کدام میباشد؟ روششناسی تحقیق: تحقیق حاضر ازنظر نوع کاربردی و ازنظر ماهیت توصیفی - ارزیابی میباشد. جامعه آماری تحقیق حاضر هشت روستای شهرستان زنجان است، این ۸ روستا دارای ۳۰۴۷ خانوار هستند که با استفاده از فرمول کوکران تعداد نمونه موردنیاز جهت تکمیل پرسشنامه (۳4۲) خانوار محاسبه و پرسشنامهها با استفاده از روش سیستماتیک تکمیل شد. روش گردآوری اطلاعات بهصورت کتابخانهای و میدانی (پرسشنامه و مشاهده) و روش تجزیهوتحلیل اطلاعات هم بهصورت کمی (آمار توصیفی میانگین و توزیع فراوانی، انحراف معیار) و آمار استنباطی (ضریب همبستگی پیرسون، آزمون یومن ویتنی، مدل هکمن، آزمون جانکهیر و آزمون کروسکال والیس) و برای محاسبه میزان ناامنی غذایی از روش (مقیاس ناامنی غذایی) استفاده شده است.قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی این پژوهش، شهرستان زنجان می باشد.یافته ها: نتایج آزمون فریدمن نشان میدهد، در استراتژیهای غیر غذایی مقابله با ناامنی غذایی بالاترین میانگین با مقدار62/4 مربوط به استراتژی قرض کردن پول برای خرید غذا و در استراتژیهای غذایی مقابله با ناامنی غذایی بالاترین میانگین رتبهای مربوط به استفاده از غذای ارزانقیمت با میزان 95/4 میباشد.نتایج: در منطقه موردمطالعه چون سطح ناامنی غذایی و فقر پائین میباشد بنابراین میتوان انتظار داشت که سطح سرمایه اجتماعی مناسب بوده و در مواقع ضروری خانوارهای روستایی با استفاده از آن بتوانند نیازهای غذایی خود را برطرف کنند؛ بنابراین پذیرش اجتماعی، یعنی امکان تأمین نیازها از طریق کنش جمعی توسط مردم با استفاده از فرصت مشارکت در امور اجتماعی، میتواند یکی از دلایل اصلی استفاده بالا از استراتژی قرض گرفتن پول باشد.