پهنه بندی و ارزیابی شاخص های کالبدی تاب آوری شهری (شهر ملایر- استان همدان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
2 (استاد گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران)
3 دانشیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد ملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
doi
چکیده
مقدمه: آسیب پذیری کالبدی، اجتماعی، اقتصادی، زیرساختی و نهادی در شهرها ضرورت توجه به مدیریت و برنامهریزی شهری را افزایش داده است. مفهوم تابآوری جهت شناخت و ارائه راه کار بر اساس این نیاز طی دههای اخیر مطرح گردیده است. واژه تابآوری در علوم مختلف تعاریف گوناگون دارد. بیشتر صاحبنظران در مطالعات تابآوری مولفه های کالبدی، اجتماعی، اقتصادی، زیرساختی، محیطی و نهادی مورد سنجش قرار میدهند. هدف تحقیق: شناخت، پهنه بندی و رتبه بندی شاخصهای کالبدی تابآوری در شهر ملایر. روششناسی تحقیق: این پژوهش از نظر هدف تحقیق کاربردی، از لحاظ ماهیت توصیفی- تحلیلی و روش گردآوری دادهه ها نیز به صورت اسنادی و میدانی است. روش تحلیل دادهها تبدیل اطلاعات آماری به نقشه با استفاده از قابلیتهای نرم افزار ( GIS) و با استفاده از منطق فازی بوده است. همچنین جهت رتبه بندی شاخصها از روش نرمال سازی آماری بهره گرفته شده است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: شهر ملایر بعنوان دومین شهر استان همدان با 170237 نفر جمعیت ، 1422 بلوک مسکونی با مساحت 40/824 هکتار قلمرو تحقیق بوده است. یافتهها: نتایج و تلفیق لایههای مختلف نشان دادکه در شهر ملایر از نظر شاخصهای کالبدی از کل جمعیت 36/53 درصد در پهنه با تابآوری متوسط ،83/27 درصد در پهنه با تابآوری کم و 81/18 درصد در پهنه با تابآوری زیاد توزیع شدهاند. علاوه بر این با توجه به نمرات استاندارد شده شاخصهای نفوذپذیری، استحکام واحدهای مسکونی و تراکم خانوار در واحد مسکونی با بالاترین نمره دارای رتبه بالا، شاخص بستر طبیعی زمین با تاکید بر سیلابهای شهری در تابآوری متوسط و شاخصهای ریزدانگی، تراکم واحد مسکونی در هکتار و تراکم نفر در هکتار دارای پایین ترین رتبه تاب آوری و در نتیجه تاب آوری کم قرار گرفتند. نتایج: بررسی میزان تابآوری کالبدی محلات شهری نیز نشان میدهد که محلات شماره 2،3، 5، 6 ،9، که غالبا با محدودههای بافت فرسوده و سکونتگاههای غیر رسمی تطابق دارند، از تابآوری کمتری برخوردارند و میتوان تابآوری آنها را با راهکارهایی از جمله تقویت افزایش نفوذ پذیری و مقاوم سازی ابنیه،احداث کانالهای دفع آبهای سطحی،افزایش واحد مسکونی.