تحلیل جایگاه برنامهریزی مشارکت پذیر مردمی در چشمانداز سازی توسعه روستایی (مطالعه موردی: روستاهای دهستان آبگرم شهرستان سرعین)
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دولتی و گردشگری، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد، جغرافیا و برنامهریزی روستایی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
3 دانشیار گروه برنامهریزی شهری و روستایی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.71633/jshsp.2024.1032433چکیده
مقدمه: غفلت از تبیین تحولات روستایی و برآیند آن بر چشمانداز روستایی، روند توسعهپذیری روستایی را با مسائل و مشکلات جدی مواجه می نماید . هدف : هدف از پژوهش حاضر تحلیل جایگاه برنامهریزی مشارکت پذیر مردمی در چشمانداز سازی توسعه روستایی بر مبنای قابلیتها و ظرفیتهای موجود توسعه آتی بهویژه از منظر مشارکت روستاییان و خواست آنان بر اساس وضعیت موجود در دهستان آبگرم شهرستان سرعین است. هدف : هدف این پژوهش تحلیل میزان تابآوری منطقه شرق گیلان در برابر زلزله و بررسی تبعات مختلف جلوگیری از آسیبپذیری سکونتگاهها است. روششناسی تحقیق: روش مطالعه در این پژوهش که بر پژوهش موردی استوار است، توصیفی- تحلیلی است و جامعه آماری آن نیز ساکنین دهستان آبگرم در شهرستان سرعین است و اطلاعات آن بر مبنای مطالعات میدانی و کتابخانهای به دست آمده است. پنج شاخص اصلی مسائل توسعه، آماده بودن بستر مشارکت، نقش مدیریت روستایی در توسعه روستایی، ظرفیت پذیری مشارکت روستاییان در مدیریت و توسعه روستایی و همچنین اندازسازی توسعه روستایی با گویههای مختلف، محوریت سنجش موضوع این پایاننامه از میان ساکنین 384 نفر از ساکنین دهستان و مدیریت مجموعه بر اساس مدل کوکران بوده است. استفاده از مدل تحلیلی SWOT و همچنین نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری متناسب با آن، زمینههای اصلی تحلیل این نوشتار است. قلمرو جغرافیایی پژوهش: قلمرو جغرافیایی پژوهش شامل ساکنین دهستان آبگرم در شهرستان سرعین میباشد. یافته ها: یافتههای این مطالعه در حوزه پژوهش میدانی نشان میدهد که سه چشمانداز دهستانی توریستی، پايدار، سالم، ايمن، زيبا و با آسایش، دهستانی با هویت و فرهنگي، مشارکتجو و جذاب براي گردشگران و در نهایت دهستانی كشاورزي و دامدار مدار بهعنوان چشماندازهای اصلی توسعه روستایی مورد توجه قرار گرفتند. نتایج: مطابق با نتایج تحقیق میتوان گفت که مشارکت دادن روستاییان میتواند به عنوان فرآیندی است که از طریق آن تهیدستان و محرومان سازماندهی می شوند تا بتوانند از طریق این سازماندهی به تلاشهای توسعهای مبادرت ورزند و اگر بتوان اقشار مختلف روستایی را در ایجاد عرصه و سازماندهی مطلوب به خوبی راهنمایی و هدایت کرد، این عرصه و سازمانها برای روستاییان به ابزاری برای بیان خواستههایشان بدل میگردد که از این طریق میتوانند به خواستههای منطقی خود دست پیدا کنند که در نهایت بهبود و ارتقای سطح مشارکت روستاییان؛ بهبود وضعیت اقتصادی و درآمدی و توسعه و پایداری روستایی ایجاد میشود.