تاثیر تقویت چسب پلی‌وینیل‌استات و اپوکسی با نانوکریستال سلولز (CNC)و نانورس بر روی لنگر خمشی اتصالات دوبل

نویسندگان

1 دانشجوی دكترای گروه مهندسی صنایع چوب و كاغذ، دانشکده منابع طبيعی ومحيط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقيقات تهران، ایران.

2 استاد گروه مهندسی صنایع چوب و كاغذ، دانشکده منابع طبيعی و محيط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقيقات تهران، ایران

3 استاد، گروه مهندسی صنایع چوب و كاغذ، دانشکده منابع طبيعی ومحيط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقيقات تهران، ایران،

4 دانشيار گروه مهندسی صنایع چوب و كاغذ، دانشکده منابع طبيعی و محيط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقيقات تهران، ایران.

5 استاد، گروه فرایند، پژوهشگاه پليمر و پتروشيمی ایران، پژوهشگاه فرایند، تهران، ایران

doi
https://doi.org/10.71916/jrnr.2025.1215075
چکیده

کاربرد پانل‌های تخته خرده‌چوب، تخته لایه، تخته فیبر با دانسیته متوسط و تخته تراشه جهت‌دار به‌طور گسترده‌ای در ساخت مبلمان، صندلی و کابینت رو به گسترش می‌باشد. اتصالاتی همچون اتصالات گوشه‌ای، سر به سر، متقاطع و عرضی از اتصالات مرسوم در ساخت این گونه فرآورده‌های چوبی می‌باشد. از چسب‌های پلی‌وینیل‌استات و اپوکسی به طور گسترده‌ای در ساخت اتصالات چسبی استفاده می‌گردد. همچنین کاربرد نانوکریستال سلولز و نانوکلی به‌دلیل خواص منحصر به فرد هر نانوی ذکر شده بسیار مورد توجه می‌باشد. در پژوهش حاضر به بررسی ظرفیت لنگر خمشی (تحت اثر بارگذاری فشاری و کششی) چسب‌های پلی‌وینیل‌استات و اپوکسی تقویت شده با نانوکریستال سلولز و نانوکلی در سه سطح 0 ، 0/4 و1/5 درصد در اتصالات دوبل تخته خرده‌چوب پرداخته شد. نتایج حاکی از اثر معنی‌دار نوع چسب بر مقادیر حاصل از ظرفیت لنگر خمشی اتصالات در سطح اطمینان 95 درصد بود. همچنین نتایج حاکی از اثر معنی‌دار نوع نانو بر ظرفیت لنگر خمشی اتصالات و معنی‌دار بودن اثر متقابل چسب و نانو در مقادیر حاصل از لنگر خمشی در سطح اطمینان 95 درصد بود. به‌طور کلی نتایج نشان از اثر مناسب چسب اپوکسی نسبت به چسب پلی‌وینیل‌استات و نانوکریستال سلولز نسبت به نانورس بود. همچنین نتایج نشان داد استفاده از 1/5 درصد از هر دو نانو (نانو کریستال سلولز و نانوکلی) نسبت به 0/4 درصد آن نتایج بهتری در پی دارد.