اثر دگرآسیبی عصاره چند گونه علف هرز روی درصد جوانهزنی و برخی ترکیبات بیوشیمیایی سه رقم کنجد (Sesamum indicum L.)
نویسندگان
1 دانشگاه شاهد
2 دانشگاه شاهد، هیئت علمی
3 دانشگاه شاهد تهران
doi
چکیده
به منظور بررسی اثر دگرآسیبی عصاره اندامهای مختلف علفهای هرز پیچک و پنیرک صحرایی بر جوانهزنی و برخی صفات کمی سه رقم کنجد، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه کاملاً تصادفی در آزمایشگاه تکنولوژی بذر دانشگاه شاهد در سال 95 اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل ارقام کنجد در سه سطح (یلووایت، هلیل و اولتان)، علف هرز در دو سطح (پیچک صحرایی و پنیرک صحرایی)، عصاره اندامهای گیاه در سه سطح (ریشه، ساقه و برگ) و غلظت عصارهها در سه سطح (0، 5 درصد و 10درصد) در سه تکرار بود. نتایج نشان داد، تیمارهای بکار برده شده تأثیر معنیداری بر صفات درصد جوانهزنی، رنگدانههای فتوسنتزی، محتوای پرولین و پروتئین داشتند. عصاره ساقه پیچک صحرایی و ریشه پنیرک صحرایی به ترتیب در ارقام یولوایت و اولتان 100 درصد جوانهزنی را نشان میدهند. نتایج مقایسه میانگین نشان داد که عصاره ریشه پیچک صحرایی باعث افزایش محتوای کلروفیل گیاهچه رقم اولتان شد. عصاره اندامهای مختلف علفهای هرز مورد بررسی محتوای پرولین و پروتئین ارقام کنجد را کاهش دادند. نتایج همچنین نشان داد که مواد تولیدی از اندامهای علف هرز پیچک و پنیرک صحرایی، جوانهزنهزنی و رشد ارقام کنجد را تحت تأثیر قرار دادند. در این میان علف هرز پنیرک در مقایسه با پیچک، پتانسیل بالاتری در تولید مواد دگرآسیب از خود نشان داد. با توجه به اینکه بقایای علفهای هرز مورد بررسی از طریق تولید مواد شیمیایی برخوردار از خاصیت آللوپاتیک میتوانند رشد کنجد را مختل کنند، بنابراین توصیه میشود مدیریت لازم در کنترل بقایای علف-های هرز پیچک و پنیرک انجام شود.