تحلیلی بر وضعیت شاخصهای بازآفرینی شهری در بافتهای تاریخی (مطالعه موردی: بافت تاریخی رشت)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
2 گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، واحد نور، دانشگاه آزاد اسلامی، نور، ایران
3 گروه جغرافیا، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.71633/jshsp.2025.1032286چکیده
مراکز و بافتهای تاریخی شهرها به دلیل تحولات جدید شهرنشینی و مشکلات ناشی از آن، بیش از سایر نقاط شهری در معرض تأثیرات نامطلوب توسعه شهری قرارگرفتهاند. در کشور ایران برخورد مناسبی با این بافتها نشده و اقدامات صورت گرفته تأثیر قابلتوجهی در بهبود آنها نداشته است. شهر رشت از نقاط شناختهشده گردشگری استان گیلان و کشور است. عدم توجه به ارزش تاریخی و پتانسیلهای موجود، بافت تاریخی شهر را در معرض تهدیدات فراوان ازجمله از بین رفتن هویت، نابسامانیهای بصری و فرسودگی آثار تاریخی قرار داده است. هدف اصلی از انجام این پژوهش، تحلیلی بر وضعیت شاخصهای بازآفرینی در بافتهای تاریخی شهر رشت است. روش انجام این پژوهش توصیفی ـ تحلیلی است. برای گردآوری اطلاعات از تکنیک پرسشنامه استفاده شد. جامعه آماری این پژوهش تعداد خانوارهای ساکن در محلات تاریخی شهر رشت بود. بر اساس سرشماری سال 1395 تعداد کل خانوار در جامعه آماری پژوهش، 26921 نفر است. حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران و با خطای 05/0 و با در نظر گرفتن آمار جمعیتی محدوده موردمطالعه 382 سرپرست خانوار تعیین شد. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات از آزمونهای آماري با استفاده از نرمافزار SPSS استفادهشده است همچنین از تکنيک TOPSIS نیز براي رتبهبندی و تحليل محلههای تاريخي استفادهشده است. یافتههای تحقيق نشان میدهد میانگین برای شاخص بازآفرینی شهر رشت برابر با 79/2 شد که نشان از سطح نزديک به متوسط رو به پایین دارد. همچنين یافتهها بيانگر اين است که وضعیت بعد اقتصادی با میانگین 196/3 نسبت به سه بعد دیگر در بافتهای تاريخي شهر رشت بهتر است. بعد زیستمحیطی با نمره میانگین 808/2 در رتبه دوم قرار گرفت. نهایتاً ابعاد کالبدی و اجتماعی نیز به ترتیب با نمرات میانگین 540/2 و 474/2 در رتبههای سوم و چهارم قرار گرفتند. نتايج تحقيق نشان داد شاخصهای بازآفرینی بافتهای تاريخي شهر رشت از وضعیت مناسبي برخوردار نيست و لازم است تا مدیریت شهری از طریق تهیه و تدوین طرحهای ویژه بازآفرینی در این مسیر گام بردارد. نتايج تحقيق همچنين نشان میدهد که در طرحهای ویژه بازآفريني هر محله بايد بر ظرفیتهای درونی و پتانسیلهای محلات تمرکز کرد و از ارائه الگوها و طرحهای تیپ و یکنواخت و مشابه جلوگیری شود.