بررسی فرآیند بازسازی مسکن پس از زلزله آبان ۱۳۹۶ در شهر سرپل ذهاب

نویسندگان

1 گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران

2 گروه معماری، واحد پردیس، دانشگاه آزاد اسلامی، پردیس، ایران

doi
10.71633/jshsp.2025.1032418
چکیده

بلایاي طبیعی و سوانح از جمله زلزله، حوادث غیرمترقبه و مصیبت­باري می­باشند که باعث خرابی­هاي بزرگ، خسارت­ها، ویرانی خانه­ها و آواره شدن انسان­ها می­شوند. از طرفی آشکارترین و ملموس­ترین بعد تخریب­ها در مناطق سانحه دیده بعد کالبدی و مسکن است. در اولین نگاه به یک فضای شهری سانحه دیده ساختمان­های ویران شده و آوارهای فرود آمده جلب توجه می­کند. کاهش خطر بلایا مستلزم رویکردهای پیشگیرانه وسیع و مردم محور است. بازسازی همه جانبه از نظر اجتماعی، اقتصادی، كالبدی و فرهنگی نیازمند درگیری ذهنی و همكاری سازمان‌های محلی، سازمان ملل متحد، بخش خصوصی و دولتی است. عملیات بازسازی شامل مراحل مختلفی است و باید در این زمینه در جهت منافع مردم مصیبت دیده، برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌های دقیق و مشخص اتخاذ گردد. این تحقیق با هدف بررسی فرآیند بازسازی مسکن پس از زلزله آبان ۱۳۹۶ درشهر سرپل ذهاب و تدوین چالش­های تامین مسکن دائم ارائه شده است. این پژوهش از طریق مطالعه شرایط موجود با روش کیفی و شیوه توصیفی-تحلیلی و از ابزار مصاحبه عمیق با مسئولین و نهادهای مرتبط با امر بازسازی و ساکنین شهر سرپل ذهاب و نیز بررسی اسناد و مدارک و مشاهده و عکسبرداری و بررسی الحاقات فضایی به نمونه­ها، استفاده گردیده است. جامعه هدف به شکل هدفمند و با روش نمونه گیری گلوله برفی با انتخاب 5 نفر از میان مجریان امر بازسازی و 5 نفر از ساکنان شهر سر پل ذهاب انتخاب شده­اند. برای هر کدام از گروه های متتخب، مصاحبه­ای متشکل از 5 سوال ترتیب داده شد و پاسخ­ها به تفصیل و به صورت طبقه­بندی شده ارائه گردید. نتایج نشان می‌دهد اقدامات و دستورالعمل­های موثر بر فرآیند بازسازی مسکن پس از زلزله در جهت کاهش آسیب­ها عبارتند از: اصلاح طرح تفصیلی، مشارکت مردمی، بازیافت مصالح در بازسازی پس از زلزله، بررسی نقش بیمه در جبران خسارت و ضرورت برنامه­ریزی و هدفمندی است. پیشنهاداتی نیز در جهت بهبود بازسازی اقتصادی، اجتماعی و کالبدی پس از سانحه، شامل؛ ارائه سیستم پایش نرم­افزاری، توسعه همراه با نوسازی، استفاده از تکنولوژی­های نوین و استفاده از نیروی کار بومی و ایجاد شغل ارائه گردید. به طور کلی می­توان نتیجه گرفت که واگذاری وظایف مشخص در بازسازی پس از سوانح به مرجع مدیریتی معین علاوه­بر رفع چالش­های مطرح شده از نظر مردم و ساکنین، به پایداری بیشتر شهری و محله­ای و در نتیجه افزایش تاب­آوری شهری در مواجهه با سوانح در بازسازی مسکن (اعم از موقت و دائمی) پس از سانحه می­انجامد.