فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور بررسی تأثیر پرایمینگ بر جوانه‌زنی بذر کنجد ( indica L. (Sesamum در شرایط تنش شوری، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. فاکتور‌های آزمایش شامل تنش شوری در چهار سطح (صفر، 3-، 6-، 9- و 12- دسی زیمنس بر متر)، و پیش تیمار سیتوکینین در دو سطح(شاهد، 2/0 میلی مولار و 5/0 میلی‌مولار) و تنظیم کننده رشد اکسین در سه سطح (شاهد، 2/0 و 5/0 میلی‌مولار) بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر پیش تیمار (سیتوکینین و اکسین) بر درصد جوانه‌زنی، وزن‌ خشک گیاهچه و شاخص طولی بنیه بذر در سطح یک درصد معنی‌دار بود. هم‌چنین اثر سطوح شوری بر همه صفات مورد ارزیابی معنی‌دار بود. نتایج نشان داد که بیش‌ترین درصد جوانه‌زنی (100 درصد) مربوط به تیمار شاهد بود که البته با اعمال غلظت‌های مختلف تنظیم کننده رشد اکسین و سیتوکینین به طور جداگانه و نیز اعمال غلظت‌های مختلف هر دو نوع تنظیم کننده رشد اکسین و سیتوکینین تحت تنش‌های مختلف شوری اختلاف معنی‌داری با تیمار شاهد نداشت و کم‌ترین آن مربوط به تیمارهای اعمال شوری 12- دسی زیمنس بر متر (5/75 درصد) بود. بیش‌ترین بنیه بذر (90/11) مربوط به تیمار اکسین 5/ 0میلی‌مولار توام با بدون شوری و کم‌ترین مربوط به تیمار شوری 12- دسی زیمنس بر متر (190/1) بود. بطور کلی می‌توان با کاربرد اکسین 2/0 درصد جوانه‌زنی بذر کنجد را در شرایط تنش شوری تا 6- دسی زیمنس بر متر بهبود بخشید.