مقایسه رضایت زناشویی زوجین هر دو شاغل با زوجین تک شاغل با توجه به سلامت عمومی آنان
نویسندگان
doi
چکیده
امروزه به دلیل تغییر شرایط اجتماعی و اقتصادی، شاهد افزایش روند اشتغال زنان می باشیم. اشتغال زنان متأهل کیفیت روابط زوجین با یکدیگر، نحوه تربیت فرزندان و سایر جنبه های زندگی آنان را تحت تأثیر قرار می دهد. بر این اساس به مقایسه رضایت زناشویی زوجین هر دو شاغل با زوجین تک شاغل با توجه به میزان سلامت عمومی آنان پرداخته شد. روش پژوهش، مقایسه ای از نوع پس رویدادی است که بر روی دو گروه، ۴۰ زوج هر دو شاغل و ۴۰ زوج تک شاغل (دارای زنان خانه دار)، که به صورت خوشه ای تصادفی از بین زوج های ساکن شهر دامغان انتخاب شده بودند، اجرا شد. تمامی زوج های انتخاب شده، حداقل ۲ سال از زندگی مشترک شان می گذشت و دارای فرزند بودند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه رضایت زناشویی اینریچ و پرسشنامه سلامت عمومی (۲۸GHQ-) استفاده شد. داده ها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس دو راهه و آزمون تحلیل کوواریانس یک راهه (ANCOVA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. سلامت عمومی به عنوان متغیر همراه اثر معناداری بر رضایت زناشویی داشت (۰۰۱/۰>P). در زوجین هر دو شاغل میزان رضایت زناشویی زنان بیش تر از همسران شان بود به علاوه زنان شاغل نسبت به زنان خانه دار از رضایت زناشویی بیش تری برخوردار بودند. در زوجین تک شاغل بین میزان رضایت زناشویی مردان و همسرانشان تفاوتی یافت نشد. رضایت زناشویی مردان دارای همسر خانه دار بیش تر از مردان دارای همسر شاغل بود. به طور کلی می توان گفت که عوامل متعددی در میزان رضایت زناشویی دخیل می باشد و اشتغال زنان یکی از این موارد می باشد که رعایت برخی شرایط از سوی طرفین، می تواند رضایت زناشویی را افزایش دهد.