بررسی ارتباط بین سبک های دلبستگی و میزان بی ثباتی ازدواج در زنان و مردان متأهل
نویسندگان
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین سبک های دلبستگی و میزان بی ثباتی ازدواج در زنان و مردان متأهل انجام شد. روش این پژوهش از نوع پیمایشی و جامعه آماری عبارت بود از کلیۀ کارمندان متأهل دانشگاه شهید بهشتی تهران، که از بین آ ن ها 150 نفر (87 نفر مرد و 63 نفر زن) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه سبک های دلبستگی بزرگسالان هازن وشیور (1987) و شاخص بی ثباتی ازدواج ادواردز و همکاران (1987) بود. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس یک راهه و آزمون پس تجربی شفه، تحلیل شد. نتایج تحلیل واریانس یک راهه نشان داد که بین افراد دارای سبک های دلبستگی سه گانه از نظر میزان بی ثباتی ازدواج، تفاوت معناداری وجود دارد. نتایج آزمون شفه نشان داد میانگین بی ثباتی ازدواج در سبک دلبستگی اضطرابی دوسویه به طور معناداری بیش تر از سبک دلبستگی ایمن بود (05/0P<). در این پژوهش تفاوت معناداری بین میانگین بی ثباتی ازدواج در دو سبک دلبستگی اجتنابی و اضطرابی دوسویه و دو سبک دلبستگی ایمن و اجتنابی مشاهده نشد. با توجه به نتایج به دست آمده نمی توان ادعا کرد که افراد دارای سبک دلبستگی ایمن نسبت به سبک اجتنابی، ثبات بیش تری را در ازدواج تجربه می کنند. نتایج این پژوهش می تواند در پیش بینی و حل مسائل ازدواج کمک کند.