تحلیل ارتباط مهارتهای سیاسی با قانونشکنی خیرخواهانه در بین مدیران ورزشی با نقش میانجی جراتورزی
نویسندگان
1 دکتری مدیریت ورزشی، مدرس گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان ، ایران
2 استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم انسانی، موسسه آموزش عالی نقش جهان، بهارستان، اصفهان، ایران
3 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
https://doi.org/10.71648/jmobs.2023.1045966چکیده
هدف از تحقیق حاضر تحلیل ارتباط مهارتهای سیاسی با قانونشکنی خیرخواهانه در بین مدیران ورزشی با نقش میانجی جراتورزی بود. این پژوهش از حیث هدف، یک پژوهش کاربردی با رویکرد کمی و از لحاظ رابطه بین متغیرها از نوع پژوهشهای همبستگی- علی محسوب می شود. جامعه آماری این تحقیق شامل مدیران ورزش کشور (373 N=) که براساس جدول کرجسی و مورگان تعداد 191 نفر به عنوان نمونه در نظر گرفته شد. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامههای مهارت سیاسی فریز و همکاران (2007)، قانونشکنی خیرخواهانه واردامان و همکاران (2014) و جراتورزی راتوس (2007) بود. تجزیه وتحلیل دادهها در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی شامل آزمون های تی تک نمونه ای و مدلسازی معادلات ساختاری از طریق نرم افزارهای spss و PLS صورت گرفت. با توجه به نتایج تحقیق مشخص شد که وضعیت مهارت سیاسی، و جرات ورزی در مدیران عالی ورزش کشور در سطح مطلوبی قرار دارد، در صورتی که وضعیت قانون شکنی خیرخواهانه از سطح متوسط تفاوت معناداری ندارد. نتایج نشان داد که مهارتهای سیاسی بر قانون شکنی خیرخواهانه (68/0 (r=، مهارتهای سیاسی و جراتورزی (89/0 (r= و جراتورزی بر قانونشکنی خیرخواهانه (30/0 (r= در مدیران ورزش رابطه مستقیم و معنیداری وجود دارد. همچنین نتایج وجود رابطه علی معنادار و مثبت مهارتهای سیاسی بر قانون شکنی خیرخواهانه با نقش میانجیگری جرات ورزی در مدیران ورزش (26/0 (r= را تائید نمود. براساس نتایج تحقیق می توان گفت وجود مهارتهای سیاسی در مدیران عالی ورزش منجر به پدیده جراتورزی در این افراد میشود و قانون شکنی خیرخواهانه را افزایش میدهد.