مروری بر گیاهپالایی خاکهای آلوده به فلزات سنگین
نویسندگان
1 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهرکرد.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم و تکنولوژی بذر، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بیرجند.
3 دانشجوی دکتری اکولوژی گیاهان زراعی، گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد*(مسئول مکاتبات).
doi
چکیده
سمیت فلزات سنگین و تجمع آنها در زنجیرههای غذایی یکی از اصلیترین معضلات زیست محیطی و بهداشتی جوامع مدرن است. اگرچه امکان اصلاح خاکهای آلوده به فلزات سنگین با استفاده از تکنیکهای شیمیایی، فیزیکی و یا زیستی وجود دارد، اما روشهای فیزیکی و شیمیایی اصلاح مناطق آلوده به فلزات سنگین هزینهبر، وقتگیر و تخریبکنندهی محیط زیست میباشند. از این رو، طی سالهای اخیر دانشمندان و مهندسین درصدد طراحی و توسعهی تکنیکهای زیستی برآمدند که بتوانند مکانهای آلوده به فلزات سنگین را بدون آنکه بر حاصلخیزی و تنوع بیولوژیکی خاک اثرات سوئی داشته باشند پاکسازی و تعدیل نمایند. گیاهپالایی از جمله فناوریهای سبز و دوستدار محیطزیست است، که از لحاظ اقتصادی مقرونبهصرفه و از لحاظ انرژی کم هزینه میباشد. این فناوری دربرگیرندهی استفاده از گیاهان و ریزجانداران وابسته به آنها جهت پاکسازی و یا تثبیت آلایندههای سمی نظیر فلزات سنگین است. در مقالهی حاضر مروری کوتاه بر فناوری گیاهپالایی و تکنیکهای مختلف آن خواهیم داشت.
