ارتباط پراکنش رویشگاه‌های کلیر (Capparis decidua (Forssk.) Edgew.) با مشخصه‌های فیزیکی و شیمیایی خاک در جنوب ایران (هرمزگان و سیستان‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌و‌بلوچستان)

نویسندگان
doi
10.22092/ijfpr.2014.10669
چکیده

در این بررسی 45 قطعه ‌ نمونه در رویشگاه ‌ های طبیعی کلیر در جنوب ایران شامل رویشگاه ‌ های میشی، گتان، جاسک ‌ کهنه، جگین، گابریک، سدیچ، لیردف و سورگلم در استان هرمزگان و رویشگاه ‌ های شمس ‌ آباد، بمپور، سولدان، مومان، باهوکلات، تیس و کوچو در استان سیستان ‌ و ‌ بلوچستان طوری انتخاب شدند که در آنها گونه کلیر به ‌ شکل گروهی حضور داشت. در هر قطعه ‌ نمونه یک پروفیل خاک حفر شد و خصوصیات فیزیکی و شیمیایی  آن شامل واکنش ‌ اسیدی، هدایت ‌ الکتریکی، شن، سیلت، رس و آهک خاک اندازه ‌ گیری شد. خاک بیشتر رویشگاه ‌ ها قلیائی (7/6 تا 8/4) بودو هدایت الکتریکی آنها بین 1/3 تا 22/8 میلی ‌ موس بر سانتی ‌ متر متغیر بود. رویشگاه ‌ های کلیر دارای خاک با بافت سبک و به ‌ طور ‌ عمده لومی تا لومی- شنی بود، به ‌ طوری ‌ که درصد ذرات شن، سیلت و رس به‌ترتیب بین 14/7 تا 85/7 ، 3/2 تا 59/2 و 8/5 تا 37 درصد متغیر بود . بیشتر خاک ‌ ها آهکی بود و مقدار آهک بین 9/3 تا 33/5 درصد نوسان داشت . به ‌ طور ‌ کلی با توجه به نتایج به ‌ دست ‌ آمده از تجزیه ‌ وتحلیل CCA، مهم ‌ ترین عامل ‌ ها در پراکنش گونه کلیر، به ‌ ترتیب مقدار ذرات شن، سیلت، رس، واکنش ‌ خاک و هدایت الکتریکی آن بود .