بررسی و تحلیل علل شکل گیری و گسترش فضایی محلات حاشیه نشین (نمونه موردی کوی منبع آب کلانشهر اهواز)
نویسندگان
1 استاد جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز
2 استاد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز
3 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
چکیده
رشد سریع جمعیت و شهرنشینی شتابان، نظام شهری جهان را با مسائل و چالشهای متعددی مواجه نموده که ایجاد شرایط مناسب برای زندگی شهروندان به یک موضوع مهم برای مدیریت شهری تبدیل شده است. حاشيه نشيني فرجام تمدن صنعتي مدرن و يكي از تجليات غم انگيز شهرنشيني معاصر میباشد. سکونتگاههایی که لزوما فقیر نیستند. اما ساختار نامناسب اقتصاد شهری، آنها را به انزوای جغرافیایی کشانده است. در این پژوهش به بررسی علل شکلگیری و گسترش فضایی حاشیهنشینی درکوی منبع آب کلانشهر اهواز پرداخته شده است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی که دادهها از طریق مطالعه میدانی، کتابخانهای و بررسی اسناد و طرحهای موجود با روش پیمایشی بر روی 330خانوار(نمونه آماری) از26886نفر (جامعه آماری) به صورت تصادفی از کوی منبع آب انتخاب شد و دادههای آن با استفاده از روشهای آماری نظیر تحلیل آماری، آزمون تی تک نمونهای، آزمون کلموگروف اسمینروف تحلیل شدهاند. یافتههای پژوهش نشان میدهد. بر اساس نتایج آزمون تی تک نمونهای در کوی منبع آب گويههاي مهاجرت با ميانگين 75/4 و انحراف معيار 656/2بیشترین و بورس بازی زمین با ميانگين 68/1 و انحراف معيار 671/0کمترین تأثیر را در شکلگیری و توسعه کوی منبع آب اهواز را در داشته است. همچنین آزمون کلموگروف اسمینروف طبق اطلاعات و دادههای کتابخانهای، پرسشگری و میدانی انجام و مشخص گردید که متغیرهای مورد سنجش معنادار بوده و نقش اساسی در توسعه کالبدی کوی حاشیهنشین منبع آب در دهههای گذشته داشته است.