پهنه بندی نواحی مستعد توسعه اکوتوریسم و گردشگری استان فارس
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه شیراز، دانشکده کشاورزی ،گروه مدیریت مناطق بیابانی، شیراز، ایران.
2 دانشیار دانشگاه پیام نور، گروه مهندسی عمران ( مهندسی محیط زیست) ، تهران، ایران *(مسئول مکاتبات).
doi
چکیده
این پژوهش شناسایی نواحی مستعد توسعه اکوتوریسم دراستان فارس با استفاده از بهبود مدل دکتر مجید مخدوم را مدنظر دارد. هر یک از پارامترهای ارایه شده در مدل از قبیل درصد شیب، ،پوشش گیاهی، سنگ شناسی، خاکشناسی، مناطق حفاظت شده، وضعیت اقلیمی) و آب به طور جداگانه بررسی و برای هر یک نقشه ی رقومی تهیه گردید. تجزیه وتحلیل، جمع بندی وارزیابی دادهها با استفاده از سامانه اطلاعات جغرافیایی صورت گرفت. در نهایت نقشهی پهنه بندی نواحی مستعد توسعه اکوتوریسم استان تولید شد. نقشههای تولید شده بیان کنندهی موارد زیر میباشد: مکآنهای مستعد اکوتوریسم متمرکز، مکآنهای مستعد اکوتوریسم گسترده و مکآنهای دیگر گردشگری(آثار باستانی و تاریخی، ملی، مکآنهای زیارتی). با توجه به نقشههای مذکور در حدود یک درصد کل مساحت استان فارس در کلاس یک اکوتوریسم متمرکز و حدود پنج درصد آن در کلاس دو قرار گرفته است. بقیه قسمتهای استان برای این کاربری نامناسب هستند(بیش از 90 درصد). 25درصد متناسب با کلاس یک اکوتوریسم گسترده،67 درصد متناسب با کلاس دو اکوتوریسم گسترده و 8 درصد نامناسب برای این کاربری میباشد. طبق اطلاعات موجود بیشترین مناطق زیارتی درشهرستان ممسنی و کمترین در شهرستان استهبان می یاشد. بیشترین مناطق باستانی در شهرستان نیریز مشاهده میگردد.