مدیریت مناطق تفرجگاهی با استفاده از رهیافت طیف فرصت تفرجی (ROS)
نویسندگان
1 - دانشجوی دکتری آمایش محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران. *(مسوول مکاتبات)
2 استاد گروه جنگلداری، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 استادیار گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان،
4 استادیار گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
5 دانشیار گروه محیط زیست، دانشکده شیلات و محیط زیست، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران.
doi
چکیده
منابع محیط زیستی از جمله سرمایههای ارزش مند جهان هستند که حفاظت از آنها باید در زمره تلاشهای اساسی انسان قرار گیرد. امروزه توسعه فعالیت های اقتصادی، رشد جمعیت، افزایش مشغله های زندگی سبب افزایش چشم گیر تقاضا برای استفاده تفرجی در محیط های طبیعی شده است. تحلیل عوامل مربوط به تقاضای تفریح و تفرج در کشور نیز نشان میدهد که این نیاز به سرعت رو به افزایش است. بنابراین، توجه به نیازها و ترجیحات مردم نیز به عنوان استفاده کنندگان اصلی این مناطق اهمیت ویژهای دارد. به این منظور، رهیافت طیف فرصت تفرجی ([1]ROS)، یک روش جامع برای تعیین و تخصیص مناطق تفرجگاهی با طیف فرصتهای تفرجی مشخص برحسب توان محیط، نیازها و ترجیحات مردم است. در مطالعه حاضر رهیافت طیف فرصت تفرجی به منظور مدیریت صحیح مناطق تفرجی توصیف شده است. این رهیافت بر مبنای تئوری ارزش انتظار است و با اظهار این که رفتار تفرجی یک رفتار هدفگرا و با هدف تامین رضایت برای بازدیدکنندگان است توصیف میشود. ROS تجربیات بازدیدکنندگان را با ویژگیهای بیولوژیکی، فیزیکی و مدیریتی محل پیوند میدهد. این رهیافت یک نقشه شامل 6 طبقه طیف فرصت تفرجی در گسترهای از استفاده بکر تا استفاده کاملا توسعه یافته ایجاد میکند. مدیران و تصمیم گیران با استفاده از ROS می توانند منابع تفرجی را حفظ و نیازها و ترجیحات مردم را نیز در مدیریت مناطق تفرجی لحاظ نمایند [1]- Recreation Opportunity Spectrum