فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در مطالعات پیشین نقش کولهسیستوکینین )CCK )و گلوتامات به طور مستقل در کنرتل مرکزی مرصف غذا در پرندگان به اثبات رسیده است. مطالعه حارض با هدف بررسی اثرات همافزایی CCK و گلوتامات بر رفتار تغذیهای در جوجههای تخمگذار انجام شد. به این منظور چهار آزمایش طراحی گشت. در آزمایش اول به ترتیب محلول کنرتل، 4CCK( 1 نانومول(، گلوتامات )75 نانومول( و 4CCK + گلوتامات به صورت داخل بطن مغزی )ICV )تزریق شد. آزمایش دوم مطابق با آزمایش اول انجام گرفت، با این تفاوت که گلوتامات با دوز مؤثر )300 نانومول( تزریق گشت. در آزمایش سوم محلول کنرتل، s8CCK( 0/125 نانومول(، گلوتامات )75 نانومول( و s8CCK + گلوتامات تجویز شدند. آزمایش چهارم نیز مطابق با آزمایش سوم بوده و تنها دوزهای s8CCK( 1 نانومول( و گلوتامات )300 نانومول( تغییر پیدا کردند. بر اساس نتایج بدست آمده تجویز دوزهای تحت اثر 4CCK و گلوتامات به طور جداگانه یا همزمان اثر معناداری بر اخذ غذای جوجهها نداشت )0/05>p). تزریق دوز مؤثر گلوتامات منجر به کاهش معنی دار مرصف خوراک شد و تجویز همزمان 4CCK با گلوتامات تغییری در این اثر هیپوفاژیک ایجاد ننمود )0/05 >p). تزریق دوزهای تحت اثر s8CCK و گلوتامات اثر معنیداری بر اخذ غذا نداشت )0/05>p)، با این حال تجویز همزمان آنها دریافت غذا را تضعیف کرد )0/05<P). همچنین مشاهده شد که تزریق دوزهای مؤثر s8CCK و گلوتامات به طور جداگانه دریافت غذا در جوجهها را کاهش داده و تجویز توأمان آنها موجب تقویت این اثر هیپوفاژیک شد )0/05<P). در نهایت، به نظر می ً رسد احتامال یک اثر همافزایی میان s8CCK و گلوتامات در تنظیم اخذ غذا در جوجههای تخمگذار وجود داشته باشد