تبیین نقش و اثرات توسعۀ گردشگری بر ارتقا متغیرهای پایداری فرهنگی و شهری (نمونة مورد مطالعه: شهر رشت)
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه معماری مدیر گروه تحصیلات تکمیلی
2 عضو هیات علمی مدیر گروه
doi
چکیده
امروزه گردشگری، سومین صنعت اقتصادی در جهان شناخته میشود و از نظر بیشتر مردم، عبارت گردشگری بر سفرهای تفریحی دلالت میکند و از نظر سازمان گردشگری یعنی مسافرت با اهداف مختلف به استثنای سفر به منظور کار، مهاجرت و فعالیتهای محلی و منطقهای. در عصر حاضر، گردشگری یکی از عوامل مؤثر در گسترش روابط بین ملتها به شمار میرود و به منزلۀ ایجادکنندۀ فرصتهای شغلی در بخش اقتصادی و ایجاد تعاملات اجتماعی ـ فرهنگی مطرح میشود. گردشگری شهری عاملی بسیار مهم در توسعۀ شهرها محسوب میشود، چرا که پتانسیل زیادی برای جذب گردشگران دارد. شهرهای منطقۀ شمال کشور، از جمله رشت، به دلیل بهرهمندی از شرایط اقلیمی، فرهنگی و تاریخی خاص، نیروی زیادی در جذب گردشگری شهری دارند. از آنجا که هر عاملی از جمله گردشگری تأثیرات مختلفی دارد؛ بدین معنی که هیچ عاملی صرفاً نمیتواند مثبت یا منفی باشد. این پژوهش در پی بررسی تأثیرات گردشگری شهری بر 4 متغیر توسعۀ پایدار شهری (پایداری اجتماعی، پایداری کالبدی، پایداری محیطی و پایداری اقتصادی) از منظر 263 نفر از ساکنان شهر رشت (بر اساس فرمول کوکران) و 11 نفر از اساتید و کارشناسان حوزة گردشگری در شهری رشت است. این پژوهش براساس شیوة انجام، از نوع روش توصیفی ـ تحلیلی است. نتایج آزمونهای آماری استفاده شده در تحقیق بیانگر این مهماند که گردشگری شهری در شهر رشت توانسته است به شیوهای مؤثر باعث پایداری هرچه بیشتر شهر رشت شود. گردشگری در شهر رشت توانسته است بیشترین تأثیر را بر توسعۀ پایدار اقتصادی و کمترین تأثیر را توسعۀ پایدار محیطی داشته باشد
