اولویتبندی ابعاد آسیبپذیر رضایت شغلی کارکنان آژانسهای مسافرتی در مواجهه با استرس ناشی از کووید-۱۹
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
2 استادیار دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
3 گروه مدیریت آموزشی، واحد رودهن، دانشگاه آزاداسلامی، رودهن، ایران
doi
چکیده
هدف مقاله حاضر اولویتبندی ابعاد آسیبپذیر رضایت شغلی کارکنان آژانسهای مسافرتی شهر تهران در مواجهه با استرس ناشی از کووید-۱۹ است. این پژوهش با رویکرد کاربردی و روش توصیفی ـ پیمایشی انجام شد و بر دادههای گردآوریشده از ۳۵۰ نفر از کارکنان آژانسهای مسافرتی شهر تهران مبتنی است. در این مطالعه، استرس ناشی از کووید-۱۹ بهعنوان متغیر اثرگذار و ابعاد رضایت شغلی شامل نظام پرداخت، نوع شغل، فرصتهای پیشرفت، جو سازمانی، سبک رهبری و شرایط فیزیکی محیط کار بهعنوان حوزههای آسیبپذیر بررسی شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه و بر پایه طیف پنجدرجهای لیکرت جمعآوری شد و برای تحلیل آنها از شاخصهای توصیفی، آلفای کرونباخ، همبستگی پیرسون، ضرایب مسیر، آماره t و ضریب تعیین در نرمافزارهای SPSS و SmartPLS استفاده شد. یافتهها نشان داد استرس ناشی از کووید-۱۹ با همه ابعاد رضایت شغلی رابطه منفی و معنادار دارد. بر اساس شدت ضرایب مسیر و میزان واریانس تبیینشده، فرصتهای پیشرفت، سبک رهبری و نوع شغل بیشترین آسیبپذیری را نشان دادند و در سطح اولویت بسیار بالا برای مداخله مدیریتی قرار گرفتند. نظام پرداخت و جو سازمانی در سطح اولویت بعدی و شرایط فیزیکی محیط کار در سطح پایینتر قرار گرفت. این اولویتبندی نشان میدهد که پیامدهای بحران کرونا در محیط کار آژانسهای مسافرتی صرفاً مالی یا بهداشتی نبوده، بلکه آینده حرفهای، کیفیت مدیریت و ماهیت کار کارکنان را نیز تحت تأثیر قرار داده است. نتیجه پژوهش نشان میدهد مدیریت منابع انسانی در آژانسهای مسافرتی پس از بحران کرونا نباید فقط بر پرداخت یا شرایط محیطی متمرکز شود، بلکه باید حفظ مسیر رشد حرفهای، تقویت رهبری حمایتی، شفافیت مدیریتی و بازطراحی تجربه شغلی کارکنان را در اولویت قرار دهد.