ارزیابی مسئولیتپذیری فعالان حوزه صنعت گردشگری در برابر بحران کرونا مطالعه موردی: واحدهای پذیرایی واقع در مسیرهای گردشگری شهرستان بینالود
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تخصصی جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
بدو ورود بیماری همهگیر کرونا به کشور و تأثیرگذاری آن در بخشهای مختلف از جمله فعالیتهای گردشگری، رعایت مسئولیتپذیری اجتماعی فعالین این حوزه نسبت به گردشگران از اهمیت بالایی برخوردار بوده و رعایت اصول بهداشتی به عنوان یکی از مهمترین انگیزههای استفاده از واحدهای پذیرایی میباشد. اهمیت مسئولیت اجتماعی در برابر بیماری کرونا امروزه بیشتر درک شده و جایگاه مهمی در صنعت گردشگری یافته، چرا که گردشگری، به عنوان راهحلی در جبران ضررهای ناشی از شیوع بیماری کرونا به اقتصاد به ویژه در نواحی کوچک مقیاس بوده و رعایت مسئولیتپذیری اجتماعی امری مهم در پایداری این صعنت در جوامع آسیب دیده است. هدف انجام این پژوهش بررسی سطح و میزان رعایت مسئولیتپذیری اجتماعی نهادهای دولتی و محلی و مدیران واحدها و مجتمعهای پذیرایی در مواجهه با بیماری کرونا میباشد. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه استفاده شده که 280 پرسشنامه بین فعالان بخش گردشگری و کارشناسان توزیع و تکمیل شد و پایایی دادهها با استفاده از آزمون آلفای کرونباخ در SPSS تأیید و پس از آن متناسب با موضوع مقاله از آزمونهای همبستگی و آزمون T تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد بیشترین میزان رعایت مسئولیتپذیری اجتماعی واحدهای پذیرایی در برابر بیماری کرونا به رستورانها با میزان 25/4 و کمترین آن به لمکده و استراحتگاه با مقدار 55/2 و 77/2 اختصاص یافته است. همچنین بررسیها نشان داد که به طور کلی فعالان حوزه گردشگری، کارشنان و مسئولین نسبت به گردشگران ورودی به مجموعههای پذیرایی احساس مسئولیت داشتهاند و پروتکلهای بهداشتی در برابر بیماری کرونا را رعایت کردهاند.