الگوی مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی (مطالعه موردی: سواحل شهر بندرعباس)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، واحد قشم، دانشگاه آزاد اسلامی، قشم، ایران
2 استاد، گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه جغرافیا، واحدملایر، دانشگاه آزاد اسلامی، ملایر، ایران
4 دانشیار گروه جغرافیای سیاسی، واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
doi
چکیده
صنعت گردشگری، در جهان امروز بهسرعت در چارچوب الگوهای فضایی خاصی در حال رشد است. یکی از آنها، گردشگری در سواحل دریاست. دریا و ساحل فرصت بسیار خوبی برای توسعهی گردشگری دارند و گردشگری ساحلی بهعنوان یکی از مهمترین مدلهای توسعه اقتصادی و ایجاد اشتغال محسوب میشود. در این نوع از گردشگری، گردشگران برای دیدن سواحل و استفاده از امکانات ساحلی، به مناطق - ساحلی سفر میکنند. لذا هدف اصلی پژوهش حاضر ارائه الگوی مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی، موردمطالعه سواحل شهر بندرعباس انجامشده است. روش تحقیق آمیخته از نوع کیفی- کمی میباشد. جامعه آماری تحقیق حاضر در دو بخش کمی و کیفی شامل خبرگان زمینه گردشگری و کلیه گردشگرانی که در فاصله فروردین 1400 لغایت شهریور 1400 به شهر بندرعباس مسافرت کرده بودند و توریسم محسوب میشدند، در این پژوهش با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی و محاسبه حجم نمونه 325 نفر بهعنوان آزمودنی انتخاب شدند. در ادامه با استفاده از مدل تحلیل عاملی که در آن عوامل: ساختاری (بار عاملی 43/0)، رفتاری (بار عاملی 62/0)، محیطی (بار عاملی 38/0)، بودند، شاخصهای الگوی مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی، موردمطالعه سواحل شهر بندرعباس تعیین گردید. از بین 54 گویه، با توجه به اینکه کلیه بارهای عاملی بالای 6/0 بود لذا هیچیک از عوامل حذف نشد هر سه مؤلفه، تحت عنوان عوامل الگوی مدیریت یکپارچه توریسم ساحلی، موردمطالعه سواحل شهر بندرعباس موردپذیرش قرار گرفت و مدل در حالت خیلی مطلوب تائید شد.
