امکانسنجی تحقق چشمانداز توسعه گردشگری کشاورزی در پایداری توسعه سکونتگاههای ناحیه ای (مطالعه موردی: شهرستان ساوه)
نویسندگان
1 دانشجوي دکتري جغرافيا و برنامه ريزي شهري، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران
2 استاديار جغرافياي سياسي، دانشگاه امام علي، تهران، ايران
3 استاديار جغرافيا و برنامهريزي شهري، دانشگاه پيام نور تهران، تهران، ايران
4 دانشيار جغرافيا و برنامه ريزي شهري، دانشگاه شهيد چمران اهواز، اهواز، ايران
doi
چکیده
هدف این مطالعه بررسی، امکانسنجی و تحققبخشی چشمانداز توسعه گردشگری کشاورزی در شهرستان ساوه است. نوع تحقیق حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر ماهیت و روش، پیمایشی مبتنی بر مطالعات میدانی (پرسشنامهای) است. جامعه آماری این پژوهش شامل 18 نفر از مدیران و متخصصین دانشگاهی در حوزه گردشگری و برنامهریزی شهری است که با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند انتخابشده است. برای تحلیل علمی از مدل ترکیبی تحلیل استراتژیک SWOT و ماتریس برنامهریزی استراتژیک کمی QSPMاستفادهشده است. نتایج بدست آمده بر مبنای ماتریس ارزیابی که عوامل داخلی؛ نقاط قوت و ضعف و عوامل خارجی؛ فرصتها و تهدیدها میباشد. با توجه به امتیازبندی گویههای موجود در تحقیق مجموع امتیاز عوامل داخلی 28/2 (قوتها 13/1 و ضعفها 15/1) و عوامل خارجی 2/3 (فرصتها 993/0 و تهدیدها 2/2) بهدستآمده است؛ بنابراین بهترین استراتژی و راهبرد تحقق الگوی گردشگری کشاورزی در منطقه مورد مطالعه، راهبرد WO یا تقویت و استفاده از نقاط فرصت در جهت کاهش و خنثیسازی نقاط ضعف میباشد. با توجه به نتایج حاصله از بین راهبردهای تدوینشده، استراتژی رقابتی- تهاجمی (WO) با داشتن بالاترین نمره (82/6) بالاترین امتیاز را کسب نموده و دارای بیشترین جذابیت در بین استراتژیهای پژوهش میباشد. همچنین خروجی مدل برنامهریزی استراتژیک مذکور با تأکید بر استفاده هر چه بیشتر از موقعیت منطقه از نظر نزدیکی و دسترسی به مراکز جمعیتی ویژگیهای زمینشناختی منطقه و تقویت برنامههای مربوط به آن از اولویت بالایی برخوردار است.