ارزیابی سطح امنیت و حضور زنان در محلات شهرهای گردشگری (مطالعه موردی: محله فرهنگ رویان)
نویسندگان
1 استادیار گروه شهرسازی موسسه آموزش عالی مازیار، رویان، مازندران
doi
چکیده
برخورداری عادلانه و ایمن زنان از فضاهای عمومی، شاخصای کلیدی در عدالت اجتماعی و توسعه شهری است. با این حال، مطالعات نشان میدهد زنان بهدلیل احساس ناامنی، استفادهای محدود و مشروط از این فضاها دارند. این امر نه تنها حق شهروندی آنان را تضعیف میکند، بلکه پویایی حیات اجتماعی شهرها را کاهش میدهد. این پژوهش با هدف تبیین کیفیتهای کالبدی و محیطی مؤثر بر افزایش احساس امنیت و حضورپذیری زنان در فضاهای عمومی، محله فرهنگ در شهر توریستی رویان را بهعنوان مطالعه موردی بررسی کرده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی با رویکرد کاربردی است. دادهها از طریق مطالعات کتابخانهای (برای تدوین چارچوب نظری) و میدانی (شامل پرسشنامههای ساختاریافته از زنان ساکن و استفادهکننده، و نیز مشاهدات سیستماتیک) گردآوری و با نرمافزار SPSS و آزمونهای آماری تحلیل شدند. یافتهها حاکی از آن است که از نگاه زنان پاسخدهنده، کیفیتهای محیطی در سه حوزه به طور معناداری بر احساس امنیت و تمایل به حضور آنان تأثیرگذار است. بر این اساس، راهکارهای عملی در سه سطح پیشنهاد شده است: طراحی و کالبد: ارتقای کیفیات فیزیکی فضا ؛ مدیریت و برنامهریزی: بهبود نظارت و خدمات؛ فرهنگسازی اجتماعی: ترویج نرم های اجتماعی شاملگرا. این راهکارها میتوانند مبنای ایجاد فضاهای عمومی امن، جذاب و فراگیر برای زنان در شهر رویان و محیطهای مشابه قرار گیرند.
