بررسي اقلیم‎گردشگری شهر اليگودرز، براساس شاخص هاي زیست ‌اقلیمی ‏‏(بيکر،دماي مؤثر وسوزباد) در مقياس ده روزه

نویسندگان

1 استاديار گروه جغرافيا، واحدخرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامي، خرم‎آباد، ایران

doi
چکیده

اهمیت اقتصادی و اجتماعی-فرهنگی گردشگری، ضرورت ارزیابی آسایش اقلیمی منطقه‌ای را برای گردشگران برجسته می‌کند. این مطالعه توصیفی-تحلیلی به طور خاص بر تعیین دوره‌های مناسب گردشگری برای شهرستان الیگودرز، یک مقصد کلیدی گردشگری طبیعت در منطقه زاگرس، متمرکز بود. در این پژوهش از داده‌های اقلیمی 30 ساله (1990-2020) ایستگاه سینوپتیک الیگودرز استفاده شده است. در این تحلیل شاخص‌های بیکر، دمای مؤثر و سوز باد در مقیاس ده روزه محاسبه شده‌اند. برای اطمینان، محاسبات با استفاده از نرم‌افزار SMADA در تخمین‌های 10 ساله، 20 ساله و 50 ساله انجام شد. یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که دوره زمانی از دهه سوم ماه مه تا پایان سپتامبر (که شامل ژوئن، ژوئیه، اوت و سپتامبر به طور کامل می‌شود) در محدوده اقلیمی آسایش برای گردشگری قرار می‌گیرد. برعکس، ماه‌های سردتر - ژانویه، فوریه، مارس، آوریل، اکتبر، نوامبر و دسامبر - به همراه دهه‌های اول و دوم ماه مه، خارج از محدوده آسایش هستند. در حالی که تخمین‌های 10 ساله و 20 ساله تا حد زیادی این یافته‌ها را تأیید می‌کردند، تخمین 50 ساله نشان داد که برخی از دهه‌ها از منطقه آسایش خارج می‌شوند.