بازشناسی و تحلیل مدلهای نظری روانشناسی محیطی با تأکید بر نقش تجربه انسان در ادراک زیباییشناسی محیط زیست
نویسندگان
1 دکتری معماری. دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
چکیده
زمینه و هدف: محیط فیزیکی سبب میشود تا انسان واکنشهای پیچیدهای در قالب احساس، برخورد، ارزش، علاقه و تمایل نشان دهد. همین واکنشها به طرز خاصی فرآیندهای شناختی و ادراکی انسان نسبت به محیط را در قالب ارزشهای زیباییشناسی شکل میدهند. مفهوم زیباییشناسی محیطی، مفهومی پیچیده است و این اصطلاح در انواع مطالعات نظری و تجربی، به صورت گستردهای مطرح شدهاند؛ اما چگونگی تأثیرگذاری محرکهای محیطی بر تجربه خوشآیندی انسان از محیط، همچنان به عنوان موضوعی مبهم به نظر میرسد. لذا با توجه به سطوح مختلف ادراک تجربی فضا و احساس مطلوبیت حاصل از آن، تحلیل دقیق نگرشهای مختلف روانشناسی محیطی از این منظر به عنوان یک ضرورت احساس میشود، تا در جهت بازخوانی و همگرایی بیشتر مؤلفههای این حوزه نظری در جهت ارتقاء کیفیت محیط زیست به آن پرداخته شود. بر این مبنا این سؤالات مطرح میشوند که در مدلهای نظری روانشناسی محیطی چه ویژگیهایی موجب شکلگیری ادراک زیباییشناسی محیط از طریق تجربه میگردند؟ و چه مؤلفههایی، عناصر اصلی تجربه زیبایی محیط را تشکیل میدهند؟روش بررسی: پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به صورت توصیفی-تحلیلی به واکاوی مدلهای اصلی این حوزه در جهت بازشناسی رویکردهای کلیدی مرتبط با مفهوم تجربه در زیباییشناسی پرداخته است، تا سازوکارهای زیربنایی آنها را شناسایی کند. بحث و نتایج: میتوان سه مؤلفه اصلی را به عنوان ابعاد ساختاری ادراک زیباییشناسی از طریق تجربه محیط معرفی کرد:1- آگاهی کنشی پیوسته از طریق تعامل و توجه محیطی؛ 2- آگاهی حسی-حرکتی بواسطه انگیختگی و هیجان و 3- آگاهی کالبدی فعال از طریق مشارکت و رفتار محیطی.