طراحی مدل ارتقاء کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی

نویسندگان

1 دانشجو دکتری گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.

2 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

3 استادیار گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

4 استادیار گروه علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران

doi
10.71572/msds.2025.1198197
چکیده

پژوهش حاضر با هدف طراحی مدل ارتقاء کارداوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه‌ اجتماعی انجام گرفت. ماهیت تحقیق حاضر از نوع توصیفی پیمایشی می‌باشد و جمع‌آوری داده‌ها به شکل میدانی انجام شد. جامعه‌آماری تحقیق شامل تمامی متخصصان و اساتید حوزه مدیریت ورزشی و صاحب‌‌نظران حوزه داوطلبی و جامعه‌شناسی در ورزش کشور و همچنین و افراد دارای سابقه داوطلبی و همکاری با فدراسیون‌های ورزشی بود که بر اساس استعلام از وزارت علوم، تحقیقات و فناوری و دفتر مشترک فدراسیون‌های ورزشی، تعداد آن‌ها 599 نفر تخمین زده شد. با توجه به تعداد بالای نمونه و عدم دسترسی به تمام جامعه، تعداد 250 نفر از طریق جدول مورگان و به روش نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه تحقیق انتخاب شده و در نهایت 220 پرسشنامه کامل و قابل بررسی به محقق ارجاع داده شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته مدیریت داوطلبی بود که روایی آن توسط تحلیل عاملی و تأییدی مورد بررسی قرار گرفت و توسط ده نفر از اساتید مدیریت ورزشی تأیید شد. پایایی ابزار نیز به وسیله آلفای کرونباخ 91/0 محاسبه و تأیید گردید. نتایج نشان داد رویکرد سرمایه‌اجتماعی بر ارتقاء کار داوطلبانه در ورزش اثر می‌گذارد. همچنین، در ارتباط بین رویکرد سرمایه‌اجتماعی و ارتقاء کارداوطلبانه، به‌ترتیب داوطلبی  آرمان‌گرایانه، داوطلبی دگرخواهانه، داوطلبی شهروندی، داوطلبی توسعه‌گرا، داوطلبی و توسعه فردی و داوطلبی اجتماعی بیشترین تأثیر را دارند. چنانچه مسئولین مربوطه با رویکرد توسعه فرایند داوطلبی برنامه‌های خود را طرح‌ریزی و اجرا کنند، می‌توانند کار داوطلبانه در ورزش را ارتقا دهند.