ارزیابی تأثیر مقوله‌‌های الگوی گزارشگری پایداری در گزارش‌های سالانه شرکت

نویسندگان

1 گروه حسابداری، دانشکده بازار و کسب و کار، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

2 گروه مهندسی کامپیوتر، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

3 گروه حسابداری، دانشکده بازار و کسب و کار، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

4 گروه حسابداری، دانشکده بازار و کسب و کار، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران.

doi
10.71572/msds.2025.1206353
چکیده

در این پژوهش، به تأثیر مقوله‌های الگوی گزارشگری پایداری در بستر مدل‌یابی معادلات ساختاری پرداخته‌ شده است. پژوهش با مدل‌یابی معادلات ساختاری و با استفاده از ابزار پرسشنامه اجرا گردید. جامعه آماری این پژوهش را فعالان بازار سرمایه و اعضای هیئت‌ علمی تشکیل می‌دهند. تحلیل عاملی تأییدی به روش کمترین مربعات جزئی جهت اعتباریابی 29 متغیر اصلی و گویه‌های گزارشگری پایداری مورد استفاده قرار گرفت. یافته‌های حاصل از معادلات ساختاری بیانگر ارتباط مطلوب در ساختار عاملی الگو می‌باشد؛ بدین صورت که بین متغیرهای گزارش عملکرد اقتصادی، مالی، زیست محیطی پایداری، اجتماعی پایداری، راهبری پایداری و ویژگی‌های شرکت با متغیر‌های مرتبه اول آن‌ها ارتباط معناداری وجود دارد. همچنین، بین متغیر مرتبه سوم با متغیر‌های مرتبه دوم و بین متغیر مرتبه چهارم گزارشگری پایداری، با متغیر‌های گزارشگری پایداری مالی و پایداری غیرمالی نشان داد که روابط علّی معناداری وجود دارد. یافته‌ها می‌تواند به عنوان راهکاري براي تغییر مدیریت سازمانی شرکت‌ها، شفافیت در کلیه امورات شرکت‌ها نظیر امور اقتصادي، خدمات شهري و زیست محیطی و مسئولیت اجتماعی، پاسخگویی به نیازهاي کلیه ذینفعان در نظر گرفته شود. نتایج پژوهش می‌تواند برای حسابداران و مدیریت در بهبود کیفیت گزارشگري پایداري و ارائه مستقل گزارش پایداري مؤثر باشد.