فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در فاز اول اجرای این طرح (تشکیل خزانه سلکسیون)، از میان 29 ژنوتیپ گردو جمع­آوری شده از سطح استان و پس از سه سال بررسی از لحاظ درصد زنده­مانی، رشد ارتفاعی و رشد قطری درنهایت پنج ژنوتیپ گردو 2–J، 10–J، 17-J، 18-J و 19-J به­عنوان ژنوتیپهای برتر از نقطه­نظر عوامل مورد بررسی انتخاب و برای کاشت در مرحله آزمایش جنگل­کاری معرفی شدند. در این طرح و در ادامه فاز اول پنج ژنوتیپ یادشده در قالب طرح اسپلیت پلات در سه تکرار با عامل اصلی استفاده از مالچ شاخه و برگ درختان و شاهد و عامل فرعی ژنوتیپهای یادشده مورد مقایسه قرار گرفتند. مدت زمان این مرحله از طرح هفت سال (1378 تا 1384) بود. نتایج نشان داد که استفاده از مالچ شاخ و برگ درختان در پای نهالها، با زنده­مانی متوسط 7/96 درصد، میانگین قطر تاج، 6/72 سانتی‌متر، میانگین ارتفاع، 9/135 سانتی‌متر و میانگین قطر یقه، 4/37 میلی‌متر نسبت به تیمار شاهد (عدم استفاده از آن) اختلاف معنی­داری در سطح 1% دارند. اگرچه ژنوتیپهای مورد بررسی (عامل فرعی) از لحاظ آماری اختلاف معنی­داری را نشان ندادند، ولی ژنوتیپ 19–J با متوسط زنده­مانی 4/96 درصد، میانگین قطر تاج، 4/70 سانتی‌متر، میانگین ارتفاع، 8/127 سانتی‌متر و میانگین قطر یقه، 2/35 میلی‌متر از وضعیت بهتری برخوردار بود.