معناشناسی و تبیین واژه نفس یا روح در قرآن کریم و آتمن در اوپنیشادهای کهن
نویسندگان
1 دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهرکرد، ایران
2 دانشکده ادبیات و علوم انسانی،دانشگاه شهرکرد، ایران
3 دانشکده حقوق و الهیات، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد،ایران
doi
چکیده
مسأله نفس یا روح در قرآن کریم و آتمن در اوپنیشادها از جمله آموزههای اساسی و زیربنایی برای شناخت انسان و معارف پیوندیافته با او هستند. شناخت صحیح و روشن از حقیقت "روح" یا "آتمن"، کلید فهم بسیاری از اصول و مبانی دینی در اسلام و هندوئیسم محسوب میشود. در این پژوهش با تتبع در موارد کاربرد واژه نفس و روح در آیات قرآن و پس از آن با ذکر بندهائی از اوپنیشادهای متقدم به بررسی و تجزیه و تحلیل واژه روح یا نفس انسان میپردازیم. نگاشته حاضر در تلاش است که با روش توصیفی- تطبیقی به بررسی آیاتی که در آنها واژه روح مرتبهای جاودان و غیرمادی از وجود معرفی میگردد که در پیکر انسان جریان یافته است و از آن با عنوان "روح نفخهای" یاد میکند و از سوی دیگر با بیان بندهایی از اوپانیشادهای کهن که آتمن را امری نامیرا در انسان میداند و آن را به "نفس ناطقه" تفسیر میکند بپردازد. بر آیند این فرآیند اقرار به اشتراک در امر استکمال نفس و جاودانگی روح انسان یا آتمن در هر دو آئین میباشد.