رابطه خلاقیت هیجانی و خودکارآمدی با عملکرد تحصیلی: نقش میانجی انگیزة پیشرفت

نویسندگان

1 استادیار، گروه روانشناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران (نویسنده مسئول) rezaei_am@semnan.ac.ir

2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران z.hossinimanesh@yahoo.com

3 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران shmakvand@yahoo.com

4 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه سمنان، سمنان، ایران akbariafzal@ymail.com

doi
چکیده

چکیده زمینه: خلاقیت یکی از مهم‌ترین عواملی است که با عملکرد تحصیلی رابطه دارد و به معنای وحدت بخشیدن به همه کارهای انسان است. هدف: هدف از پژوهش حاضر تعیین رابطه خلاقیت هیجانی و خودکارآمدی با عملکرد تحصیلی، با میانجی‌گری انگیزه پیشرفت در دانش‌آموزان دختر مقطع دبیرستان شهرستان کوه‌دشت بود. روش: به ‌منظور نیل به هدف پژوهش، 350 نفر از دانش‌آموزان دختر مقطع دبیرستان شهرستان کوه‌دشت با دامنه سنی 16 تا 19 سال به روش نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب و پرسشنامه خلاقیت هیجانی آوریل، پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شرر و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس را تکمیل نمودند. داده‌های حاصله با استفاده از همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج نشان داد انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت و معناداری دارد. خودکارآمدی هم به‌ صورت مستقیم و هم به ‌صورت غیرمستقیم با میانجی‌گری انگیزه پیشرفت با عملکرد تحصیلی رابطه مثبت دارد؛ علاوه بر آن، خلاقیت هیجانی با انگیزه پیشرفت رابطه مثبت داشت؛ اما اثر مستقیم و غیرمستقیم آن بر عملکرد تحصیلی معنادار نبود. نتیجه‌گیری: در کل نتایج نشان داد که 43 درصد از واریانس انگیزه پیشرفت توسط متغیرهای خودکارآمدی و خلاقیت هیجانی تبیین می‌شود و 10 درصد از واریانس متغیر عملکرد تحصیلی نیز توسط متغیر خودکارآمدی و انگیزه پیشرفت تبیین شده است.