اثربخشی برنامه مداخله ای تلفیقی بر مبنای یادگیری خودراهبر و راهبردهای نظم بخشی شناختی هیجان بر کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر ایلام

نویسندگان
doi
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تأثیر برنامه مداخله ای بر مبنای یادگیری خودراهبر و راهبردهای نظم بخشی شناختی هیجان بر کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر ایلام بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری کلیه دانش آموزان دختر دوره متوسطه دوم شهر ایلام در سال تحصیلی 97-96 (3250 نفر) بود که مشغول تحصیل بودند و با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل جایگزین شدند و برنامه آموزشی یادگیری خودراهبر و راهبردهای نظم بخشی شناختی هیجان در 10 جلسه روی گروه آزمایش اجرا شد. داده های پژوهش با استفاده از پرسشنامه اسپیل برگر (1980) پیش از شروع مداخله آموزشی، و پس از آن از افراد هر دو گروه جمع آوری شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های توصیفی و تحلیل کوواریانس در نرم افزار spss نسخه 23 انجام گرفت. نتایج حاکی از اثربخشی برنامه آموزشی یادگیری خودراهبر و راهبردهای نظم بخشی شناختی هیجان برکاهش اضطراب امتحان (05/0 p<) بود. بر مبنای نتایج به دست آمده به نظر می رسد که آموزش یادگیری خودراهبر و راهبردهای نظم بخشی شناختی هیجان می تواند به عنوان یک روش مداخله ای مناسب برای کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان به کار رود.