بررسی و نقد مبانی تفسیری مفسّران برجسته مذهب حنبلیه
نویسندگان
1 استادیار، گروه معارف دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل
2 طلبه سطح 4 آموزش عالی حضرت خدیجه بابل
doi
چکیده
پژوهش حاضر با بررسی آثار تفسیری مفسران برجسته این مذهب، از جمله احمد بن حنبل، ابن تیمیه و محمد بن عبدالوهاب؛ به این نتیجه میرسد که بهره گیری از قرآن و سنت نبوی مورد توافق همه آنان در تفسیر بوده و ظاهرگرایی و حدیث گرایی را مبنای اصلی تفسیر آیات از جانب خود قرار دادهاند. حنبلیان بر خلاف شیعه در بهرهگیری از سنت صحابه و تابعین در تفسیر قرآن تأکید فراوان داشته و بکارگیری هرگونه اجتهاد و تأویل در تفسیر را ممنوع میدانند. از این رو بررسی مبانی مورد قبول حنبلیان و یافتن نقاط مشترک با شیعه، در برون رفت از اختلاف میان دو مذهب و تقریب مذاهب ضروری میباشد.
