نقد و بررسی واژگان دخیل و معرّب قرآن در آیینه زبانشناسی جدید
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم
2 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه فرهنگیان
doi
چکیده
یکی از مباحثی که از سدههای آغازین تاریخ اسلام مورد اهتمام زبانشناسان مسلمان، مفسّران و نیز مستشرقان قرار گرفته است، مسأله واژگان غیر عربی در قرآن کریم میباشد. این مسأله در پژوهشهای زبانشناختی قرآن از اهمیت بسیاری برخوردار بوده، و دیدگاههای متعددی را بیان نموده است. سه دیدگاه اصلی موافق، مخالف، و بینابین ماحصل پژوهشهای زبانشناسان قدیم در این حوزه به شمار میرود. ولی واقعیّت این است که علوم زبانشناختی وجود واژگان غیر عربی در قرآن را مقوله اثباتشدهای میداند. در مقاله حاضر که رویکرد توصیفی تحلیلی دارد، واژگان غیر عربی موجود در قرآن از منظر زبانشناسی جدید مورد بررسی قرار گرفته است. مهمترین یافته پژوهش حاضر این است که واژگان غیر عربی در قرآن غیر قابل انکار است و انکار آن در تعارض با یافتهها و دیدگاههای علوم زبانشناختی جدید است. واژگان مذکور صدها سال پیش از نزول قرآن وارد زبان عربی شده، و با ساختاری آوایی و صرفی زبان عربی سازگار گشته است. از سوی دیگر، خاستگاه واحد زبانهای سامی که عربی یکی از آنهاست دلیل دیگری بر اثبات وجود واژگانی از خانواده زبانهای سامی در قرآن است.