عوامل تأثیرگذار بر تمایل به استفاده از فناوری واقعیت مجازی در آموزش با نقش تعدیلگر نوجویی فراگیران
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت و کارآفریني، دانشکده علوم مالي، مدیریت و کارآفریني، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران
2 کارشناسي ارشد مدیریت ورزشي، دانشکده علوم ورزشي و تندرستي، دانشگاه تهران، تهران، ایران،
doi
https://doi.org/10.71923/ichs.2024.930712چکیده
زمینه: بسیاری از کشورها برای بهبود تجربه آموزشی نسل جوان از فناوریهای نوین استفاده میکنند. پذیرش این فناوریها توسط فراگیران برای موفقیت و توسعه مؤسسات آموزشی حیاتی است. فناوریهایی مانند واقعیت مجازی میتوانند کیفیت آموزش را بهبود بخشند و محیطهای آموزشی جذابتری ایجاد کنند. شناخت عوامل مؤثر بر پذیرش این فناوریها و فراهم کردن شرایط مناسب برای استفاده از آنها ضروری است. هدف: هدف این مقاله بررسی عوامل تأثیرگذار بر تمایل به استفاده از فناوری واقعیت مجازی در آموزش و نقش تعدیلگر نوجویی فراگیران در این فرآیند است. روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی – توصیفی است و از روش نمونهگیری در دسترس استفاده شده است. بررسی مدل پژوهش از طریق پرسشنامه آنلاین و تجزیهوتحلیل دادهها و آزمون فرضیهها از مدلسازی معادلات ساختاری از طریق نرمافزار وارپ پی ال اس نسخه 3 استفاده شد. یافته: اگرچه نوجویی بخشی از مدل نظریه یکپارچه پذیرش و استفاده از فناوری نبوده است، اما تأثیر آن بهعنوان پیشبینیکننده حیاتی برای پذیرش محصول جدید بر عملکرد مورد انتظار، تلاش مورد انتظار، نفوذ اجتماعی، شرایط تسهیلکننده و نگرش به استفاده بر روی عامل اصلی تحقیق یعنی تمایل به استفاده از فناوری واقعیت مجازی در آموزش مورد تأیید قرار گرفت. نتیجهگیری: در نتیجه، پژوهش حاضر نشان داد که فناوری واقعیت مجازی به عنوان یک نوآوری موثر در آموزش میتواند با ایجاد محیطهای آموزشی تعاملی و غنی، به یادگیری عمیقتر و مؤثرتر کمک کند. با وجود برخی معایب مانند هزینههای بالا و تضعیف تعاملات انسانی، واقعیت مجازی میتواند ارزش زیادی در بهبود کیفیت آموزش، یادگیری مشارکتی و دسترسی جهانی به منابع آموزشی ایجاد کند. این مطالعه پیشنهاد میکند که با ایجاد زیرساختهای مناسب و ارتقاء انتظارات مثبت از طریق آموزش و پشتیبانی فنی، میتوان بهرهوری و اثربخشی این فناوری را در حوزه آموزش افزایش داد.
