تبیین نقش میانجی رفتار نوآورانه و درگیری شغلی در رابطه بین سلامت روانی و عملکرد شغلی کارکنان
نویسندگان
1 استادیارگروه مدیریت دولتي دانشکده مدیریت، اقتصاد و حسابداری دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسي ارشد مدیریت دولتي از دانشگاه پیام نور ، تهران، ایران
3 استادیار گروه مدیریت دولتي، دانشکده مدیریت و اقتصاد و حسابداری، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71923/ichs.2024.930700چکیده
چکیده هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی رفتار نوآورانه و درگیری شغلی در رابطه بین سلامت روانی و عملکرد شغلی کارکنان است. روش پژوهش: نوع پژوهش به لحاظ هدف کاربردی و از نظر روش گردآوری دادهها توصیفی – پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان اداره آب و فاضلاب شهر مسجد سلیمان به تعداد160 نفر و حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 113 نفر است. روش نمونهگیری در این تحقیق به صورت تصادفی در دسترس بود. برای گردآوری دادهها از چهار پرسشنامه استاندارد و برای تجزیه و تحلیل دادهها از رویکرد مدل-سازی معادلات ساختاری تحت نرمافزار PLSاستفاده شد. یافته ها : نتایج حاصل از تحلیل داده ها و آزمون فرضیههای پژوهش نشان داد، سلامت روانی کارکنان بر عملکرد شغلی آنها تأثیر مثبت و معناداری دارد. رفتار نوآورانه به عنوان متغیر میانجی بر رابطه بین سلامت روانی کارکنان و عملکرد شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. درگیری شغلی به عنوان متغیر میانجی بر رابطه بین سلامت روانی کارکنان و عملکرد شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارد. نتیجه گیری : رفتار نوآورانه و درگیری شغلی رابطه بین سلامت روانی کارکنان با عملکرد شغلی را تقویت می کنند.