نقش حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربهای و فرانگرانی در پیشبینی نشانگان اضطراب اجتماعی
نویسندگان
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش مؤلفههای روانشناختی حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربهای و فرانگرانی در پیشبینی نشانگان اضطرابی در میان دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی آزاد اسلامی واحد تهران انجام گرفت. روش مطالعه، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانشجویان مشغول به تحصیل در سال تحصیلی ۱۴۰3-404 بود که ۱۳۰ نفر (شامل ۷۶ زن و ۵۴ مرد) به شیوه در دسترس انتخاب گردید. ابزار مطالعه شامل: پرسشنامه حساسیت اضطرابی فلوید و همکاران(2005)، پرسشنامه اجتناب تجربهای گامز و همکاران(2011)، پرسشنامه فرانگرانی ولز(2005) و پرسشنامه نشانگان اضطرابی کانور و همکاران(2000) بهره گرفته شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-25 با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. نتایج نشان داد که بین حساسیت اضطرابی (r=0/67, p<0/01)، اجتناب تجربهای (r=0/59, p<0/01) و فرانگرانی (r=0/54, p<0/01) با نشانگان اضطراب اجتماعی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که این سه متغیر در مجموع 8/31% از واریانس نشانگان اضطراب اجتماعی را تبیین میکنند که در این میان، حساسیت اضطرابی با ضریب بتای 41/0 قویترین نقش پیشبینکننده را داشت. نتیجه گیری نهایی نشان داد که حساسیت اضطرابی، اجتناب تجربهای و فرانگرانی از عوامل روانشناختی مهم در پیشبینی نشانگان اضطراب اجتماعی در دانشجویان هستند. این نتایج بر ضرورت توجه به این سازهها در طراحی برنامههای پیشگیرانه و مداخلات درمانی برای اضطراب اجتماعی در محیطهای دانشگاهی تأکید دارد.