تفسیر تطبیقی نفس مطمئنه از منظر فریقین
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم حدیث، جامعه المصطفی (ص) العالمیه،قم، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد علوم حدیث(گرایش تفسیر اثری) دانشگاه قرآن و حدیث، قم، شعبه اصفهان(مؤسسه آموزش عالیه مجتهده امین)
doi
10.30495/qsf.2021.680791چکیده
سوره فجر در مکه نازل شده و همانند بسیاری دیگر از سورههای مکی، آیاتش کوتاه، تکاندهنده، پر محتوا و همراه با هشدارهای فراوان و خطاب است؛ از جمله این خطابها ﴿یَأَیَّتهُا النَّفْسُ الْمُطْمَئنَّة﴾ میباشد. مفسران فریقین در مورد معنای نفس مطمئنه و تطبیق این مفهوم بر مصادیق خارجی، نظرات مختلفی بیان نمودهاند. نوشتار پیش رو با روش توصیفی- تحلیلی به بررسی نظرات مفسران فریقین در این موضوع پرداخته است، که در راستای آن به اقوال متفاوتی در مورد نفس مطمئنه دست یافته، که هر کدام به یکی از خصوصیات نفس مطمئنه اشاره داشته و همه آنها به همان معنای لغوی؛ یعنی آرامش قلب بدون اضطراب یا سکونت پس از اضطراب بازگشت میکند و نیز به هشت مصداق رسیده که برخی مصداق آیه را حمزه، برخی حبیب بن عدی، بعضی دیگر عباس، عموی پیامبر(ص) و عدهای نیز رسول خدا(ص)، گروهی امام حسین(ع) و شیعیان ایشان و یا قائلین به ولایت علی(ع) و در مقابل گروهی هم مصداق آیه را خلیفه اول و خلیفه سوم میدانند.
