سیمای هنر معنایی حروف جاره در جزء دوّم و سوّم قرآن کریم
نویسندگان
1 کارشناس ارشد تفسیر قرآن مجید دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم
2 استادیار دانشگاه رازی کرمانشاه گروه زبان و ادبیات عرب
doi
10.30495/qsf.2021.683428چکیده
مصحف بی بدیل قرآن صاحب دیوان معنایی خاصی است که در رهگذر این دیوان پرمعنا ادبیات عرب جلوه نمایی میکند و صرف و نحو این کلام الفبای این بیان است و نحو کلام همبستگی و ارتباط منسجم مصحف را شامل میشود که حتی حرفش مقصودی بلاغی است که راهنمای اجابت معنای صحیح است. حروف جاره با توجه به عدم استقلال معنایی لیکن محوریت عمیقی در این وابستگی معنایی با هنرنمایی متعلق خویش در اقامه معنای صحیح نقش بسزایی دارد، حروف جاره میتواند پل ارتباطی انتقال معنا را با توجه به شیم شناسنامهای خود به مخاطب برساند حال این وابستگی معنا در سیطره متعلق و ارتباط آن با حروف جر به خصوص در جزء سوم و چهارم قرآن کریم و معنای اصلی و مجازی آن که در کاروان بلاغت است ایفای نقش میکند که متعلق وجوباًً یا جوازاً با حرف جر وضع نشده همراه میشود، بررسی این واقعه بلاغی بین متعلق و حروف جاره یک سیمای هنر معنایی را ایجاد میکند.