واکاوی ملاکها و شیوه گزینش اخبار در تفسیر الصافی
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیأت علمی گروه علوم قرآن و حدیث، گروه مدیریت دانشگاه پیام نور تهران جنوب
2 استاد و عضو هیأت علمی گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری رشته علوم قرآن و حدیث، گروه مدیریت دانشگاه پیام نور تهران جنوب
4 استادیار و عضو هیأت علمی گروه علوم قرآن و حدیث، گروه مدیریت دانشگاه پیام نور آران و بیدگل
doi
10.30495/qsf.2021.683435چکیده
تفسیر صافی یکی از تفاسیر مهم شیعه در قرن یازدهم است. فیض کاشانی گذشته از اجتهاد در روش و گرایش تفسیر صافی، در گزینش منابع و روایات آن نیز اجتهاد نموده است. زیرا از یک سو روایات را از برخی منابع روایی امامیه انتخاب کرده و از سوی دیگر با توجه به حجم تفسیر صافی، وی در صدد جمع آوری همه روایات تفسیری در آن نبوده است. فیض، روایات تفسیری را بر اساس ملاکهایی چون اهتمام به نقل از معصوم(ع) در منابع شیعه، مرتبط بودن با آیه، اهتمام به نقل از راویان موثق، توجه به صحت نقل از معصوم(ع)، عدم تنافی با عقل و عدم تنافی با شأن و عصمت انبیا(ع) انتخاب کرده و برای نقل، روشهایی همچون نقل کامل روایت، تلخیص، تقطیع مناسب، حذف سند، تشکیل خانواده حدیث، حذف تکرار و اشاره به روایات مشابه و نقل به معنا را به کار برده که در مواردی هم عملکرد او با برخی از ملاکهایش سازگاری ندارد.